برخى گويند : يعنى مبارك است كسى كه در طلب آتش است و فرشتگانى كه در اطراف آتشند ، اين هم تحيتى است از جانب خداوند براى موسى . هم چنان كه به زبان فرشتگان ابراهيم را مورد تحيت خود قرار داده ، فرمود :
« رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ »
( هود 73 ) سپس در تنزيه ذات خود مىفرمايد :
وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
: خداوند عالم از آنچه لايق عظمتش نيست پاك و منزه است . يعنى جسم نيست كه مكان بخواهد و عرض نيست كه نيازمند محل باشد يا تكلم او بوسيلهء آلتى باشد .
سپس در بارهء صفات خود بموسى ميفرمايد :
يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
: اى موسى ، كسى كه با تو سخن ميگويد ، خداوند قادرى است كه هرگز مغلوب نميشود و هيچ چيز براى او ممتنع نيست و در كارها و تدابير خود حكيم است .
سپس آيتى به او نشان ميدهد كه بوسيلهء آن صحت نداء را درك كند . از اينرو ميفرمايد :
وَ أَلْقِ عَصاكَ
: عصايت را بيفكن . موسى امتثال امر كرد و عصا را افكند .
فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ
: همين كه او را همچون مارى ديد كه به سرعت حركت مىكند و مىجنبد ، ترسيد و عقب رفت و برنگشت و به عقب نشينى خود ادامه داد .
علت تشبيه به « جان » ( مار كوچك ) سرعت حركت است . يعنى با اينكه عصا به صورت اژدهاى مخوفى در آمده بود مع الوصف در حركت و جست و خيز و پيچ و تاب همچون مار تير بود .
برخى گفتهاند : در اينجا عصا به صورت همان مار كوچك در آمد و در برابر فرعون به صورت اژدها .
در اين هنگام خداوند متعال به او فرمود :