[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 11 تا 14 ]
إِلاَّ مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 11 ) وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آياتٍ إِلى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ ( 12 ) فَلَمَّا جاءَتْهُمْ آياتُنا مُبْصِرَةً قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 13 ) وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 14 )
ترجمه :
مگر آنكه ظلم كند و پس از بدى خوبى كند كه من آمرزگار و رحيمم . دستت را در گريبانت كن كه سفيد ، بدون بدى خارج مىشود . در نه آيت بسوى فرعون و قومش كه قومى فاسقند ، چون آيات ما به روشنى نزد آنها آمد . گفتند : سحرى است آشكار و انكارش كردند به ظلم و برترى و حال آنكه بدل به صحت آن يقين داشتند . ببين كه چگونه است عاقبت فساد كنندگان .
اعراب :
بيضاء : حال
مِنْ غَيْرِ سُوءٍ
: متعلق به بيضاء
فِي تِسْعِ آياتٍ
: متعلق به « الق » و
« أَدْخِلْ يَدَكَ »
إِلى فِرْعَوْنَ
: متعلق به « مرسلا » محذوف كه حال است .