تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٨ — صفحة 78

مساهمون:

ص٧٨

رفع بنا بر اين است كه بدل از آيات يا خبر بعد از خبر يا خبر مبتداى محذوف باشند . أَنْ بُورِكَ : ان در اينجا مفسره است . زيرا نداء بمعنى قول است . انه : داراى ضمير شأن . أَنَا اللَّهُ : مبتدا و خبر . أَلْقِ عَصاكَ : عطف بر « بورك » .

مقصود :

طس : تفسير آن گذشت . تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ : آنچه بدان وعده داده شده‌ايد ، آيات قرآن و كتاب روشنگر است . اضافهء آيات به قرآن ، در حالى كه آيات خود قرآن است ، نظير « حق اليقين » است . معنى قرآن و كتاب يكى است . قرآن است بملاحظهء اينكه به قرائت ظاهر مىشود و كتاب است بملاحظهء اينكه نوشته مىشود . در حقيقت قرآن ناطقى است كه هم به زبان سخن مىگويد ، هم بقلم . مقصود اين است كه خداوند در اين كتاب ، امر و نهى و حلال و حرام و وعده و وعيد خود را بيان داشته است و چنان است كه گويى به اين چيزها نطق مىكند و انسان را به اين حقائق رهنمون ميگردد . هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ : كتابى كه انسان را از گمراهى بسوى حق هدايت مىكند و با دلائل و اعجاز خويش درستى كار پيامبر را روشن مىسازد و مؤمنين را به بهشت و پاداش اخروى نويد مىدهد . سپس در وصف مؤمنان مىفرمايد : الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ : آنان كه نماز را با همهء حدود و واجباتش در اوقات خود به جاى مىآورند و زكات واجب را از مال خود خارج كرده ، به مستحقين ميدهند و به نشئهء آخرت و بعثت و جزاء يقين دارند و هيچگونه ترديدى بدل راه نميدهند .