رفع بنا بر اين است كه بدل از آيات يا خبر بعد از خبر يا خبر مبتداى محذوف باشند .
أَنْ بُورِكَ
: ان در اينجا مفسره است . زيرا نداء بمعنى قول است .
انه : داراى ضمير شأن .
أَنَا اللَّهُ
: مبتدا و خبر .
أَلْقِ عَصاكَ
: عطف بر « بورك » .
مقصود :
طس
: تفسير آن گذشت .
تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ
: آنچه بدان وعده داده شدهايد ، آيات قرآن و كتاب روشنگر است .
اضافهء آيات به قرآن ، در حالى كه آيات خود قرآن است ، نظير « حق اليقين » است . معنى قرآن و كتاب يكى است . قرآن است بملاحظهء اينكه به قرائت ظاهر مىشود و كتاب است بملاحظهء اينكه نوشته مىشود . در حقيقت قرآن ناطقى است كه هم به زبان سخن مىگويد ، هم بقلم .
مقصود اين است كه خداوند در اين كتاب ، امر و نهى و حلال و حرام و وعده و وعيد خود را بيان داشته است و چنان است كه گويى به اين چيزها نطق مىكند و انسان را به اين حقائق رهنمون ميگردد .
هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ
: كتابى كه انسان را از گمراهى بسوى حق هدايت مىكند و با دلائل و اعجاز خويش درستى كار پيامبر را روشن مىسازد و مؤمنين را به بهشت و پاداش اخروى نويد مىدهد .
سپس در وصف مؤمنان مىفرمايد :
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
:
آنان كه نماز را با همهء حدود و واجباتش در اوقات خود به جاى مىآورند و زكات واجب را از مال خود خارج كرده ، به مستحقين ميدهند و به نشئهء آخرت و بعثت و جزاء يقين دارند و هيچگونه ترديدى بدل راه نميدهند .