ترجمه :
تو هر كه را دوست دارى هدايت نميكنى ولى خدا هر كه را بخواهد هدايت مىكند و او به هدايت يافتگان داناتر است . گفتند : اگر با تو بهدايت روى آوريم از سرزمينمان رانده مىشويم . آيا حرمى امن براى آنها مهيا نساختيم كه ثمرات هر چيزى كه رزقى است از جانب ما به آنجا آورده مىشود ؟ لكن بيشتر آنها نميدانند .
چه بسا قريهها را كه سپاس معيشت خود بجاى نياوردند ، دچار هلاكت كرديم . اين است خانههاى آنها كه بعد از آنها مسكون نشده است جز كمى و ما وارث ايشان بوديم . پروردگارت مردم قريهاى را هلاك نميكند مگر اينكه رسولى در آن قريه مبعوث گرداند كه آيات ما را بر ايشان بخواند و ما قريهها را تباه نميكنيم مگر اينكه اهل آنها ستمكار باشند . آنچه به شما داده شده است متاع زندگى دنيا و زينت آن است و آنچه پيش خداست بهتر و باقىتر است . آيا تعقل نميكنيد ؟
قرائت :
يجبى : اهل مدينه و يعقوب و سهل به تاء و ديگران به ياء خواندهاند . علت اين است كه اسناد به ثمرات كه مؤنث حقيقى نيست ، داده شده .
أ فلا تعقلون : هم به ياء خوانده شده ، هم به تاء .
لغت :
تخطف : ربودن و سلب كردن .
جبايت : جمع آورى .
بطر : طغيان و سركشى در موقع نعمت .
اعراب :
رزقا : حال يا مفعول مطلق براى فعل محذوف يا مفعول له .
مِنْ لَدُنَّا
: در محل نصب و صفت .
كم : مفعول به به معنى كثير .
مِنْ قَرْيَةٍ
: در محل نصب و تميز . زيرا هر گاه ميان « كم » خبريه و تميز آن فاصله