در آن كتابها خواندهاند . وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ : و چون قرآن بر آنها خوانده شود ، مىگويند : ما به آن ايمان آوردهايم كه حق است و از جانب پروردگار ماست و پيش از آن كه نازل شود در برابر آن تسليم بوديم . بديهى است كه نام پيامبر و قرآن در تورات و انجيل بوده و اين گروه به راه عناد نرفتند و ايمان آوردند . سپس در بارهء ايشان مىفرمايد : أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا : به اينها دو بار پاداش داده مىشود : يك بار بخاطر پيروى از دين و كتاب خودشان و يك بار به ايمانشان به جناب محمد ( ص ) . برخى گفتهاند : يك بار بخاطر اينكه با صبر و شكيبايى به كتاب خودشان وفادار ماندند و يك بار هم بخاطر صبر و شكيبايى بر قرآن . برخى گفتهاند : بخاطر اينكه در راه دين صبر كردند و آزار و اذيت كفار را متحمل شدند . وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ : سخنان زشت و ناپسندى كه از كفار مىشنوند به سخنان نيكو و پسنديده پاسخ مىگويند . برخى گفتهاند : يعنى منكر را به معروف دفع ميكنند . برخى گفتهاند : جهل جاهل را به حلم دفع ميكنند . از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه : با حلم و مدارا آزار و اذيت مردم را از خود دور ميكنند . وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ : و از آنچه روزى ايشان كردهايم انفاق ميكنند . وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ : و هنگامى كه سخنان هرزه و زشت و مسخرگىهاى اين و آن را بشنوند ، از آن اعراض كرده ، معاملهء به مثل نميكنند . وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ : و مىگويند : شما از اعمال ما پرسيده نميشويد و ما از اعمال شما پرسيده نميشويم .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٨ — صفحة 212
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٢١٢