در آن كتابها خواندهاند .
وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ
:
و چون قرآن بر آنها خوانده شود ، مىگويند : ما به آن ايمان آوردهايم كه حق است و از جانب پروردگار ماست و پيش از آن كه نازل شود در برابر آن تسليم بوديم .
بديهى است كه نام پيامبر و قرآن در تورات و انجيل بوده و اين گروه به راه عناد نرفتند و ايمان آوردند .
سپس در بارهء ايشان مىفرمايد :
أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا
: به اينها دو بار پاداش داده مىشود :
يك بار بخاطر پيروى از دين و كتاب خودشان و يك بار به ايمانشان به جناب محمد ( ص ) .
برخى گفتهاند : يك بار بخاطر اينكه با صبر و شكيبايى به كتاب خودشان وفادار ماندند و يك بار هم بخاطر صبر و شكيبايى بر قرآن .
برخى گفتهاند : بخاطر اينكه در راه دين صبر كردند و آزار و اذيت كفار را متحمل شدند .
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ
: سخنان زشت و ناپسندى كه از كفار مىشنوند به سخنان نيكو و پسنديده پاسخ مىگويند .
برخى گفتهاند : يعنى منكر را به معروف دفع ميكنند .
برخى گفتهاند : جهل جاهل را به حلم دفع ميكنند .
از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه : با حلم و مدارا آزار و اذيت مردم را از خود دور ميكنند .
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
: و از آنچه روزى ايشان كردهايم انفاق ميكنند .
وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ
: و هنگامى كه سخنان هرزه و زشت و مسخرگىهاى اين و آن را بشنوند ، از آن اعراض كرده ، معاملهء به مثل نميكنند .
وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
: و مىگويند : شما از اعمال ما پرسيده نميشويد و ما از اعمال شما پرسيده نميشويم .