تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٨ — صفحة 100

مساهمون:

ص١٠٠

درست نيست . زيرا كلام متضمن مذمت بر ترك سجود است و بنا بر اين دلالت بر وجوب سجده دارد . نظير : « وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ » ( هنگامى كه به آنها گفته مىشود كه براى رحمان سجده كنيد ، گويند : چيست رحمان ؟ : فرقان 60 ) . الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ : خدايى كه در آسمانها و زمين چيزهايى را خارج مىسازد كه از نظرها مخفى هستند و به همين جهت پيش از آنكه بيرون آورده شوند ، ادراك نميشوند . تمام چيزهايى كه خداوند آنها را از نيستى به هستى مىآورد ، چنينند . برخى گويند : خبأ به معنى غيب است . يعنى خداوند غيب آسمانها و زمين را ميداند . برخى گويند : خبأ آسمانها باران و خبأ زمين گياه و درختان است . وَ يَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَ ما تُعْلِنُونَ : و خدا به همهء امور آشكار و نهان داناست . اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ : خدايى كه خداى عرش عظيم است و جز او خدايى نيست . تا اينجا سخنان هدهد به پايان مىرسد . ممكن است اين قسمت از سخن هدهد نباشد . بلكه از خود خداوند باشد در ستايش ذات . عرش تخت شاهى است كه خدا به آن عظمت بخشيده و بر فراز آسمانهاى هفتگانه قرار داده و فرشتگان را در پيرامون آن گماشته و اعمال مردم به عرش برده مىشود و بركات از ناحيهء آن نازل مىشود و بنا بر اين شأنش عظيم است همانطورى كه به عظمت توصيف شده است و از اعظم مخلوقات الهى است .