اعراب :
انكحوا : يكى از مفعولهاى اين فعل بقرينهء مفعول اول حذف شده است . منكم : در محل نصب و حال و همچنين « مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ » حرف « من » بيانيه است .
مقصود :
اكنون خداوند بندگان خود را مأمور به ازدواج مىكند تا از زنا بىنياز شوند . وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ : اى مردم مؤمن ، زنان و مردان آزادى كه همسر ندارند و غلامان و كنيزان پاكدامن يا با ايمان را همسر بدهيد . اين دستور استحبابى است نه وجوبى . از پيامبر خدا نقل شده است كه هر كس آئين فطرى مرا دوست دارد به سنت من گرايش پيدا كند و نكاح از سنت من است . فرمود : اى جوانان هر كس قدرت جنسى دارد ، ازدواج كند . زيرا ازدواج ، براى حفظ چشم و فرج ، بهتر است و هر كس توانايى مالى ندارد ، روزه بگيرد . زيرا روزه براى او شكنندهء شهوت است . از سعيد بن جبير نقل است كه ابن عباس در سفر حج به من برخورد . از من پرسيد : ازدواج كردهاى ؟ گفتم : نه . گفت : برو ازدواج كن . سال ديگر به من برخورد ، پرسيد : ازدواج كردهاى ؟ گفتم : نه . گفت : برو ازدواج كن . زيرا بهترين اين امت ، يعنى پيامبر ، از همه بيشتر زن داشت . ابو هريره گويد : اگر يك روز از دنيا مانده باشد ، خدا را بهمراه همسر ملاقات مىكنم . از پيامبر خدا