شنيدم كه : بدترين شما ، مجردين شمايند و فرمود : كسى كه داراى فرزندى است و قادر است كه او را همسر بدهد و ندهد و حادثهاى پيش آيد ، گناه او بر هر دوى ايشان است و نيز فرمود : چهار طائفهاند كه خداوند آنها را لعن مىكند : كسى كه براى فرزنددار نشدن ازدواج نكند و مردى كه خود را شبيه زنان كند و زنى كه خود را شبيه مردان كند و كسى كه مردم را گمراه كند . يعنى آنها را مسخره كند و به بيچارهاى بگويد : بيا تا ترا عطا كنم . وقتى كه آمد ، به او بگويد : چيزى ندارم و به نابينا بگويد : از حيوانى كه جلوت هست احتياط كن و حال آنكه حيوانى نيست و به كسى كه سراغ خانهاى ميگيرد ، نشان غلط ميدهد .
وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ
: همچنين به غلامان و كنيزان پاكدامن خود - و بقولى با ايمان - همسر بدهيد . سپس در بارهء افراد آزاد ميفرمايد :
إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
: اگر اينها گرفتار تنگدستى هستند ، خداوند پس از ازدواج بىنيازشان مىكند .
وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
: فضل خداوند بسيار و به حال و مصلحت ايشان آگاه است و بر وفق مصلحت با آنها رفتار مىكند . امام صادق ( ع ) فرمود : كسى كه از ترس فقر ازدواج نكند ، سوء ظن دارد . زيرا خداوند فرموده است :
« إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ »
.
وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
: آنان كه از دادن مهر و نفقه عاجزند و نميتوانند ازدواج كنند ، بايد پاكدامنى كنند و خود را آلودهء بمنكرات و فحشاء نكنند ، تا خداوند روزى آنها را توسعه دهد .
وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً
:
غلامان و كنيزانى كه از شما درخواست قرار داد مكاتبه مىكنند ، اگر مصلحت و رشدى - و بقولى قدرت بر تحصيل مال - در آنها مىبينيد ، با آنها قرار داد ببنديد . مقصود از مكاتبه اين است كه انسان با بندهء خود قرار داد كند كه هر گاه فلان مبلغ ظرف اقساطى بپردازد ، آزاد باشد . فقهاء مىگويند : اين امر در اينجا براى استحباب است .