تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٧ — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩

زبان آنها را بيرون مىآوريم و دهان آنها را مهر مىزنيم و ممكن است مقصود اين باشد كه در حال شهادت دست و پا ، دهانشان را مهر مىزنيم . يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ : در آن روز خداوند جزاى حقيقى آنها را بطور كامل ميدهد . پس دين بمعنى جزاء است . ممكن است مقصود اين باشد كه در آن روز خداوند جزاء دين حقيقى آنها را خواهد داد . بنا بر اين مضاف حذف شده و مضاف اليه جانشين آن گشته است . وَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ : و در آن روز به آشكارا مىدانند كه خدا حق است و به حقانيت او اعتراف و اقرار ميكنند . كلمهء مبين يعنى كسى كه حقائق امور را بيان مىكند و آيات مهم را آشكار مىسازد .

نظم آيات :

ابتداء حكم تهمت زننده را ذكر كرد و بر او حد واجب ساخت و شهادت او را رد كرد و او را فاسق ناميد . بدنبال آن داستان تهمت عايشه را آورد . بخاطر اينكه ارتباط به آن داشت . سپس صنف ديگرى از تهمت زنندگان يعنى منافقين را ذكر كرده ، فرمود : « إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ . . . » و بيان كرد كه آنها گرفتار غضب و لعنت هستند . آن گاه همهء آنها را مورد تهديد قرار داده ، فرمود : « إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ . . . »