[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 120 تا 124 ]
إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 120 ) شاكِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 121 ) وَ آتَيْناهُ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 122 ) ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 123 ) إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 124 )
ترجمه :
ابراهيم ، پيشوايى بود ، براى خداوند نيايشگر و به راه راست . و از مشركان نبود . سپاسگزار نعمتهاى خداوند . خدا او را برگزيد و به راه راست هدايت كرد .
در اين جهان به او نيكى داديم و در آخرت از صالحان است . آن گاه به تو وحى كرديم كه از كيش ابراهيم كه به راه راست بود و مشرك نبود ، پيروى كنى . همانا « روز شنبه » بر كسانى لازم شمرده شد كه در بارهء آن اختلاف كردند . پروردگار تو ، در روز قيامت در ميان آنها ، در بارهء آنچه در آن اختلاف مىكردهاند ، حكم خواهد كرد .