[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 41 تا 44 ]
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَ ما يَزِيدُهُمْ إِلاَّ نُفُوراً ( 41 ) قُلْ لَوْ كانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَما يَقُولُونَ إِذاً لابْتَغَوْا إِلى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلاً ( 42 ) سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيراً ( 43 ) تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً ( 44 )
ترجمه :
در اين قرآن مطالب آموزندهء گوناگون آورديم كه پند گيرند ، اما جز بر دورى و تنفر آنها نمىافزايد . بگو : اگر با خداوند ، خدايان ديگر بود - چنان كه - مىگويند - بسوى صاحب عرش راهى مىجستند . خداوند ، از آنچه مىگويند ، منزه و برتر است . آسمانهاى هفت گانه و زمين و هر چه در آنها هست ، تسبيح او مىكنند .
موجودى نيست ، جز اينكه به ستايش او تسبيح خوان است ولى شما تسبيح آنها را نمىفهميد . خداوند حليم و آمرزگار است .
قرائت :
ليذكروا : كوفيان بجر عاصم ، در اينجا و در سورهء فرقان به سكون ذال خواندهاند و ديگران در هر دو سوره بفتح ذال و كاف و تشديد هر دو . شاهد قرائت دوم ،