[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 36 تا 40 ]
وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً ( 36 ) وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولاً ( 37 ) كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً ( 38 ) ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً ( 39 ) أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيماً ( 40 )
ترجمه :
چيزى را كه در بارهء آن علم ندارى ، پيروى مكن كه گوش و چشم و دل ، همگى در برابر آن مسئول هستند . در روى زمين به تكبر راه مرو كه هرگز زمين را نمىشكافى و به بلندى كوهها نمىرسى . همهء اينها ، زشتهايش پيش خداوند ناپسند است . اينهاست حكمتهايى كه پروردگارت به تو وحى كرده است . با خداى يكتا خدايى ديگر قرار نده كه با ملامت و دورى از رحمت حق ، در جهنم سرنگون خواهى شد . آيا پروردگارتان