يعنى : سينههاى بلورينى كه زيورها در آن مىدرخشند . به دانههاى آتش مىمانند كه ظلمتها را پراكنده مىسازند . اعراض : روى گردانى ، از روى تنفر يا مشغول شدن به چيزى بهتر . گاهى هم منظور از روى گردانى از كسى خوار شمردن اوست . مثل وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ ( اعراف 199 : از مردم نادان اعراض كن ) . محسور : محزون و اندوهگين . « دابة حسير » يعنى : حيوانى كه بر اثر تند رفتن ، فرومانده باشد . در قرآن كريم مىفرمايد : يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِيرٌ ( ملك 4 : نظر ، در حالى كه از هدف دور مانده ، و وامانده شده است ، به تو باز مىگردد ) شاعر گويد :
اعراب :
إِمَّا تُعْرِضَنَّ : ان تعرضن . « ما » زايده است . ابتغاء : مفعول له و بقولى حال است به تقدير « مبتغيا » رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها : راجياً اياها . جملهء « ترجوها » در محل جرّ و صفت « رحمة » است . ممكن است در محل نصب و حال از ضمير « تعرضن » باشد .
مقصود :
اكنون خداوند ، پيامبر خود را تشويق مىكند كه حق اشخاص را بدهد و به آنها انفاق كند . وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ : حق خويشاوندان را كه خداوند براى ايشان واجب