[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 26 تا 30 ]
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً ( 26 ) إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً ( 27 ) وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها فَقُلْ لَهُمْ قَوْلاً مَيْسُوراً ( 28 ) وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً ( 29 ) إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً ( 30 )
ترجمه :
حق خويشاوندان و مستمندان و ماندگان راه را بده و اسراف مكن كه اسراف كنندگان ، برادران شيطانها هستند و شيطان نسبت به پروردگار خود ، كفر ورزيد . اگر به انتظار رحمت پروردگارت ، از آنها اعراض كنى ، با آنها سخنى نرم بگوى و دستت را بستهء گردنت مگردان و آن را بتمامى مگشاى كه در پس زانوى ملامت و حسرت مىنشينى .
پروردگارت ، روزى را براى هر كه خواهد ، گشايش دهد و تنگ گيرد . او به حال بندگان خود آگاه و بيناست .
لغت :
تبذير : پراكنده كردن مال است بوسيلهء اسراف . مثل پاشيدن و پراكندن بذر .