وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً
: در بارهء آنها دعا كن و از خداوند بخواه كه در زندگى و بعد از مرگ ، آمرزش و رحمت خود را نصيب آنها گرداند ، زيرا آنها در كودكى ترا تربيت كردهاند . اين ، در صورتى است كه آنها مؤمن باشند .
از اين آيه ، برمىآيد كه : دعاى فرزند براى پدر و مادرى كه از دنيا رفتهاند ، مورد قبول خداوند است و گرنه ، چه فايدهاى دارد كه بگويد : در بارهء آنها دعا كن .
برخى گويند : خداوند ، فرزند را امر مىكند كه به پدر و مادر پير ، نيكى كند ، زيرا محبت فرزندان جوان ، نسبت به مادر پير كم است . لكن دستور نمىدهد كه : پدر و مادر در بارهء فرزندان نيكى كنند ، زيرا محبت پدر و مادر نسبت به فرزندان بسيار است . علت اينكه فقط دوران پيرى را ذكر كرده ، اين است كه : پدر و مادر در اين دوران ، احتياج بكمك دارند ، زيرا در سن پيرى ضعيفند و احتياج دارند كه فرزندان مخارج زندگى آنها را تأمين كنند .
در حديث است كه پيامبر فرمود :
- بينيش به خاك ماليده شود ! بينيش به خاك ماليده شود ! بينيش به خاك ماليده شود ! عرض كردند :
- يا رسول اللَّه ، كى ؟ ! فرمود :
- كسى كه پدر و مادرش يا يكى از آنها به سن پيرى رسند - و كارى نكند كه داخل بهشت شود .
اين روايت را مسلم در صحيح خود آورده است .
ابو اسيد انصارى روايت كرده است كه :
- ما در حضور پيامبر گرامى بوديم . مردى از بنى سلمه آمد و گفت :
- يا رسول اللَّه ، آيا پس از مرگ پدر و مادرم ، كار نيكى مانده است كه در بارهء آنها انجام دهم ؟
فرمود :