بيان آيه 59 تا 61
قرائت :
لا يحسبن : ابن عامر و ابو جعفر و حمزه و حفص بياء و ديگران بتاء قرائت كردهاند . بنا بر قرائت دوم « الذين » مفعول اول و « سبقوا » مفعول دوم است . بنا بر قرائت اول ، فاعل فعل يا ضميرى است كه به پيامبر باز مىگردد يا « الذين » است به تقدير « ان سبقوا » در اين صورت « ان سبقوا » جانشين دو مفعول شده است و يا « الذين » است به تقدير مفعول اول .
انهم لا يعجزون : اين عامر بفتح همزه و ديگران بكسر خواندهاند . كسر بنا بر استيناف و فتح بنا بر تقدير لام است .
ترهبون : از يعقوب به تشديد هاء نقل شده است . در اين صورت از باب تفعيل خواهد بود .
السلم : ابو بكر به كسر سين و ديگران بفتح خواندهاند و هر دو به معناى صلح است .
لغت :
سبق : پيش افتادن .
اعجاز : انجام كارى كه ديگران از انجام آن عاجزند . عجز را برخى امر وجودى و برخى امر عدمى به معناى « عدم القدر » دانستهاند .
اعداد : آماده كردن .
استطاعت : توانايى رباط : بستن ارهاب : ترسانيدن جنوح : ميل