بيان آيه 54
قرائت
يغشى : كوفيان - بجز حفص و يعقوب - به تشديد و ديگران به تخفيف خواندهاند ( همچنين در سورهء رعد ) ابو على گويد : ثلاثى مجرد اين فعل متعدى بيك مفعول است ، اما همين كه بباب تفعيل و افعال رود ، دو مفعول مىگيرد . هر دو باب در قرآن مجيد استعمال شده است . مثل :
« فَغَشَّاها ما غَشَّى »
( نجم 54 ) و
« فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ »
( يس 9 ) و الشمس و القمر و النجوم مسخرات بامره : ابن عامر همه را برفع خوانده است و ديگران به نصب . وجه نصب ، تقدير « خلق » است . چنان كه مىفرمايد :
« وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ »
( فصلت 37 ) و وجه رفع ، اين است كه « مسخرات » خبر باشد .
لغت
استواء : معناى اين كلمه را در سورهء بقره ذيل آيهء
« ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ »
( آيه 29 ) بيان كرديم .
عرش : 1 - تخت و سرير . مثل
« وَ لَها عَرْشٌ عَظِيمٌ »
( نمل 23 : براى ملكهء سبا تختى بزرگ بود ) 2 - ملك و پادشاهي . مثل « ثل عرشه » يعنى : عزت و شوكتش تباه شد . 3 - سقف . مثل
« خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها »
( بقره 259 و كهف 42 ) / حثيث : تند روى بركت : در اصل به معناى پايدارى است .
اعراب
يَطْلُبُهُ حَثِيثاً
: ممكن است حال از فاعل يا مفعول يا هر دو باشد . مثل
« فَأَتَتْ