بيان آيهء 52 - 53
لغت
كتاب : جزوهاى كه در آن مطالبى نوشته شده باشد و مقصود را ادا كند .
تفصيل : تبيين و تقسيم انتظار : توجه به چيزى .
تاويل : بازگشت نسيان : رفتن چيزى از خاطر .
اعراب
هُدىً وَ رَحْمَةً
: ممكن است حال و ممكن است مفعول له باشد .
فيشفعوا : نصب آن بخاطر اين است كه در جواب تمنى واقع شده است .
او نرد : به تقدير « او هل نرد » و مرفوع است .
مقصود
بدنبال گفتگوهاى اهل بهشت و اهل جهنم ، اضافه مىكند كه كتاب و حجت خداوند بر ايشان نازل شده بود . ميفرمايد :
وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ . . .
تا آخر آيهء 52 : قرآن را به آن عالم برديم ، براى آنها بيان و تفسير كرديم تا رهنمايى باشد كه آنها را به حق ارشاد كند و از گمراهى نجات دهد و براى مؤمنين كه از آن بهرهمند مىشوند . نعمتى باشد . علم بر عالم دلالت مىكند ، چنان كه وجود بر موجود .
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ
: حسن و مجاهد و قتاده و سدى گويند : آيا انتظار آنها غير از اين است كه سرانجام كارها و نتايج رفتارهاى زشت خود را بنگرند . بديهى است كه آنها چنين انتظارى ندارند ، زيرا منكر به آن هستند . اين مردم مؤمن هستند