[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 25 تا 27 ]
قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلاَّ نَفْسِي وَ أَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ( 25 ) قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ( 26 ) وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ( 27 )
« 1 »
ترجمه
موسى گفت : پروردگارا . من جز مالك خودم و برادرم نيستم بنا بر اين ميان ما و مردم فاسق جدايى افكن . خداوند فرمود : بنا بر اين ، سرزمين مقدس بر آنها حرام است ، آنها چهل سال در بيابان سرگردان مىمانند و به حال مردم فاسق تاسف مخور .
و بر آنها تلاوت كن سرگذشت دو فرزند آدم را براستى ، آن گاه كه قربانى تقديم داشتند و از يكى از آنها قبول شد و از ديگرى نشد . آنكه قربانيش قبول نشده بود گفت :
ترا مىكشم . گفت : خداوند از مردم با تقوى قبول مىكند .
هامش
( 1 ) - آيهء 25 و 26 سورهء مائده جزء ششم سوره 5