بيان آيهء 20 - 21
لغت
تقديس : تطهير ، پاك كردن . تسبيح و تقديس خدا ، منزه كردن او از عيب و هر چه كه شايستهء مقامش نيست ، مىباشد . مثل داشتن همدم ، فرزند ، ستم و دروغ . سطلى كه بوسيلهء آن خانهء قدس را تطهير مىكردند ، تقديس مىگفتند : ارض مقدس ، سرزمين پاك .
اعراب
انبياء : كلمهء غير منصرف است كه داراى علامت تانيث لازم است . در حالى كه علامت تانيث در حمزه و قائمه ، چنين نيست زيرا غير لازم است و از اين جهت هنگامى كه نكره باشند منصرفند .
خاسرين : حال از ضمير « تنقلبوا »
مقصود
اكنون خداوند متعال ، به منظور تسلى خاطر پيامبر گرامى اسلام ، پرده از روى رفتار و مخالفتهاى ايشان نسبت به پيامبر خود حضرت موسى ع برداشته ، مىفرمايد :
-
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ
: بخاطر داشته باش كه موسى بقوم خود گفت :
-
يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
: اى قوم ، نعمتهاى خدا را - كه پيش شما و در ميان شماست - فراموش نكنيد .
إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ
: در ميان شما پيامبرانى قرار داد كه از اخبار غيبى شما را مطلع و در مقابل دشمنان شما را يارى و قوانين الهى را براى شما بيان كنند . برخى گفتهاند : اينها همان پيامبرانى بودند كه پس از حضرت موسى ع براى بيان مسائل دينى تا زمان حضرت عيسى ع بسوى بنى اسرائيل آمدند .