بيان آيهء 19
لغت
فترت : تعطيل عملى . به عقيدهء همهء مفسران منظور از « فترة من الرسل » قطع وحى و تعطيل نبوت و رسالت است ، از دوران حضرت عيسى تا بعثت حضرت محمد بن عبد اللَّه ( ص ) معناى اصلى كلمهء « فترت » انقطاع است بطورى كه عملى كه از روى جديت انجام شده است ، تعطيل و منقطع گردد .
اعراب
أَنْ تَقُولُوا
: بقول بصريان در محل نصب به تقدير « كراهة ان تقولوا » است .
سپس مضاف كه « مفعول له » بوده ، حذف شده و مضاف اليه جايگزين آن شده است .
كسايى و فراء گويند : تقدير آن « لئلا تقولوا » است .
مِنْ بَشِيرٍ
: « من » زائد و فايدهء آن نفى جنس است . محل جار و مجرور رفع است به تقدير : « ما جاءنا بشير و لا نذير »
مقصود
اكنون روى سخن به اهل كتاب و مخصوصاً آنهايى است كه اهل استدلال و بحث هستند ، به منظور رام كردن آنها در برابر پيامبر بزرگ خدا مىفرمايد :
يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ
، اى اهل كتاب ، پيامبر ما محمد ص بسوى شما آمد تا احكام دين را براى شما بيان كند . اين آيه دلالت دارد بر اينكه خداوند پيامبر گرامى خود را بدانشى مخصوص گردانيده است كه ديگران از آن دانش محرومند .
عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ
: او هنگامى آمد كه مدتى بود ، رسالت قطع و كتب آسمانى كهنه شده بودند . دلالت ديگر آيه اين است كه در زمان فترت ، پيامبرى نيامده و دوران آن از زمان حضرت عيسى ع تا حضرت محمد ص بوده است . قبل از اين دوران ، نبوت ،