و برخى گويند : يعنى او همان نويد فرحبخش الهى است كه مريم از زبان فرشتهاى شنود . قرآن كريم گويد :
« إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ »
( آل عمران 45 ) يعنى هنگامى كه فرشته گفت : اى مريم ، خداوند ترا به كلمهاى نويد مىدهد . منظور از جملهء :
« أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ »
نيز همين است . يعنى : آن كلمه را خداوند به مريم القا كرد و « القاى كلمه » يعنى گفتن آن .
أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ
: جبايى گويد : يعنى خلق آن كلمه را در رحم مريم القا كرد .
وَ رُوحٌ مِنْهُ
: و عيسى روحى است از خداوند
چرا عيسى را روح ناميده است ؟
در اين باره اقوالى است :
1 - علت اين است كه : عيسى با نفخهاى كه جبرييل به فرمان خدا در گريبان مريم دميد ، بوجود آمد . روح را به خداوند نسبت داده است به دو دليل :
يكى اينكه جبرييل به امر او بود و ديگر به منظور تعظيم شان حضرت عيسى ع . چنان كه در بارهء روزه مىفرمايد : روزه براى من است و من پاداش آن را مىدهم . به نفخه هم روح گفته مىشود . چنان كه ذو الرمه در شعر خود گويد :
« و احيها بروحك » « 1 » يعنى او را به نفخهء خود زنده گردان .
2 - جبايى گويد : مقصود اين است كه همانطورى كه مردم به وسيلهء روح ، زنده مىشوند ، به وسيلهء او نيز حيات پيدا مىكنند ، بنا بر اين معنى آيه اين است كه : خداوند عيسى را پيامبر گردانيد تا مردم به او اقتدا كنند و سنتش را پيروى نمايند و به هدايتش راهنمايى شوند .
3 - ابو عبيده گويد : يعنى او انسانى است كه خداوند او را به وسيلهء نطفههاى دو
هامش
( 1 ) -فقلت له ارفعها اليك و احيها * بروحك و اقتته لها قيتة قدراًو ظاهر لها من يابس الشخت و استعن * عليه الصبا و اجعل يديك لها سترابه او گفتم : وى را بسوى خود برافراز و با نفخهء خود زندهاش كن و براى او قوتى از هيزم قرار ده و با هيزم خشك به او كمك كن و باد صبا را به يارى او بخواه و دستهايت را پوشش او گردان .
( در وصف آتش )