خداست و كتاب خدا را تحريف مىكردند و از آن بالاتر اينكه نبوت حضرت محمد ص را آنكار و آنچه در بارهء او مىدانستند ، كتمان مىكردند . اين معنى از مجاهد و جز اوست .
وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ
: يكى ديگر از جنايات آنها ربا خوارى بود . با اينكه از اين كار منع شده بودند .
وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ
: ديگر اينكه بدون استحقاق ، مال مردم را مىخوردند . آنها در موقع قضاوت ، رشوه مىگرفتند و كتابهاى مىنگاشتند و مىگفتند :
از جانب خداست و از اين راه پولهايى از مردم دريافت مىكردند و كارهاى ديگرى كه بر روى هم آنها را سزاوار كيفر خدا گردانيد و سر انجام چيزهايى را كه خوردن آن حلال بود خداوند بر ايشان تحريم كرد .
وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً
: ما براى يهوديان كه منكر خدا يا پيامبران شدند ، عذابى دردناك فراهم ساختهايم .
اختلاف مفسران
در بارهء اينكه اين تحريم از راه عقوبت بود يا نه ، اختلاف كردهاند .
جماعتى از مفسران گويند : از راه عقوبت بود ، زيرا همانطورى كه مىتوان چيزهايى را - مصلحة - تحريم كرد ، ممكن است بخاطر كيفر ، حرام شمرده شوند ابو على گويد : اين حرمت ، براى متجاوزان كيفر و براى ديگران مصلحت بود ابو هاشم گويد : اين حرمت ، تنها بخاطر مصلحت بود . لكن اين مصلحت :
هنگامى پيدا شد كه آنها مرتكب خطاها و سمتهايى شدند و به همين جهت ، جايز است كه منشأ تحريم ستم آنها شمرده شود . بعلاوه ، تحريم ، تكليفى است كه امثال آن موجب پاداش مىشود و صبر بر آن لازم است و بنا بر اين ، خود يكى از نعمتهاى خداوند است نه كيفر او .