بيان آيهء 162
قرائت
سنؤتيهم : حمزه اين كلمه را به ياء و ديگران به نون قرائت كردهاند . دليل آن را در آيهء ( 152 ) ذكر شد .
اعراب
المقيمين : در بارهء علت نصب اين كلمه ، اختلاف است . بصريان و سيبويه گويند به تقدير : « اعنى » است و خداوند متعال در مقام مدح نمازگزاران است كسايى گويد :
در محل جر است و عطف بر
« بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ »
مىباشد . برخى هم عطف بر « منهم » دانستهاند . برخى هم عطف بر
« مِنْ قَبْلِكَ »
دانستهاند . در اين ميان برخى هم معطوف بر « اليك » مىدانند . بحث آن در آيهء ( 1 ) ذيل كلمهء « و الارحام » گذشت .
عروة نقل مىكند كه از عايشه در بارهء
« الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ »
و
« وَ الصَّابِئُونَ »
( مائده 69 ) و
« إِنْ هذانِ »
( طه 63 ) سؤال كرد . وى گفت : اينها از اشتباهات نويسندگان است و همچنين روايت شده است كه در قرآن پارهاى از اغلاط وجود دارد كه عرب اصلاح خواهد كرد . لكن هيچ يك از اين دو روايت ، صحيح نيست ، زيرا صحابهء پيامبر گرامى اسلام كه مقتداى مردم بودند و قرآن را از پيامبر گرامى اخذ كرده بودند ، هرگز آماده نبودند مطالب غلط به ياد مردم دهند .
مقصود
پروردگار متعال در اين آيهء ، مؤمنان يهود را معرفى كرده ، فرموده :
لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ
: منظور عبد اللَّه بن سلام و دوستان اوست . آنان خدمت پيامبر بزرگوار اسلام ، عرضه داشتند : يهود مىدانند كه آنچه تو مىگويى حق است و نام تو در كتاب تورات ثبت مىباشد ، يهوديان گفتند : چنين نيست . آنها چيزى