روز حساب
قرآن از روز شمار و توزين كردن اعمال آدميان سخن مىگويد مفيد در اين باره چنين توضيح مىدهد :
« من مىگويم كه حساب موافقت بنده است با آنچه در دار دنيا به آن مأمور بوده است و به گناهكاران از اهل ايمان اختصاص دارد . و امّا كفّار را همان جزايى است كه شايستهء آنند ، و مؤمنان صالح بدون حساب پاداش خود را دريافت مىدارند . و من مىگويم كه كسانى كه مأمور حسابى هستند كه از آن ياد كردم ، عبارتند از رسول اللّه ( ص ) و امير المؤمنين ( ع ) و امامان از فرزندان ايشان عليهم السّلام به فرمانى كه از خداى تعالى به ايشان رسيده و اين را بزرگداشت و تجليل و تعظيمى براى ايشان نسبت به ساير بندگان قرار داده است .
و در اين باره اخبار فراوانى به ميانجيگرى امامان راستگو ( ع ) از خداى تعالى رسيده . و خداى تعالى گفته است :
« وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ
- و بگو عمل كنيد كه خدا عمل شما را مىبيند و پيامبرش و مؤمنان » [ سورهء توبه ، آيهء 105 ] ، كه در آن مقصود از مؤمنان ، بنا بر تفسيرى كه هيچ شكّ و شبههاى در درستى آن نيست ، امامان عليهم السّلام است . . .
و امّا ترازو ( ميزان ) عبارت از برابر نهادن اعمال است و اندازه گرفتن آنچه بدان شايستگى دارند . كسانى كه در آن روز توزين مىكنند ، ائمّهء آل محمّدند ( ص ) كه مأموريّت حساب با ايشان است .
همهء ناقلان حديث امامى بر اين گفته اتّفاق كلمه دارند ، و امّا از متكلّمان پيشين اماميّه سخنى در اين باره نشنيدهام » « 1 » .
ارتباط با مسئلهء شفاعت در اينجا آشكار است . حساب عبارت از توزين كردن است ، و
هامش
( 1 ) - اوائل ، ص 52 - 51 .