فصل دهم وعد و وعيد
اين فصل داراى سه بخش خواهد بود . در بخش اوّل شيخ مفيد اين مسأله را مورد بحث قرار مىدهد كه وعيد و تهديد به مخلّد بودن در آتش تنها به كفّار اختصاص دارد .
بخش دوم مربوط است به توبه و امور وابستهء به آن . در بخش سوم از بعضى از احاديث مربوط به معاد و تفسير و تعبيرى كه شيخ مفيد و معتزله از آنها مىكردهاند ، سخن خواهيم گفت .
وعيد
در فصل گذشته ديديم كه شيخ مفيد بعضى از مردمان را مخلّد در آتش مىدانست :
مجبّره ، مشبّهه ، مقلّدانى كه مىدانستند خرد خود را براى تحقيق در موضوعات دينى به كار اندازند و چنين نكردند ، اصحاب بدعتها يا بد دينان ، يعنى همهء كسانى كه جزو فرقهء اماميّه نبودند ، و دشمنان على ( ع ) .
مفيد مىگويد كه بنا بر نظر اماميّه تنها كافران در معرض مخلّد بودن در آتش واقعند . گفتهء وى چنين است :
« گفتار در وعيد .
اماميّه بر آنند كه وعيد و بيم دادن به جاودانه در آتش ماندن ، مخصوصا متوجّه به كافران است نه گناهكاران اهل معرفت خداى تعالى و معترف به واجبات او از اهل نماز .