كه گناهكار مؤمن را مخلّد در آتش بدانند « 1 » . با قبول نفوذ توأم كلام معتزله و مرجئه در انديشهء شيخ مفيد ، دليل واقعى براى موضعى كه وى اختيار كرده بود ، ظاهرا آن بوده است كه بنا بر اعتقاد وى گناهكار مؤمن سرانجام به بهشت خواهد رفت . و دليل اين طرز تفكّر وى همان اعتقاد مهمّ و اساسى پيروان مذهب تشيّع به شفاعت امام بود كه از آن در فصل آينده سخن خواهيم گفت .
هامش
( 1 ) - الاشعرى ، مقالات ، ص 150 . رجوع كنيد به مادلونگ ، امام القاسم ، ص 239 .