شد ، و نيز : به تفاوت . 20 : ت : بود و مشاهدهء ، و : ب : غيبى را . 25 : ب : گدازان ، : ت : گريزان . 26 : ب : ابن عطار . 28 : ب : تبرّا كند ، تولّا نمايد .
ص 11 5 و 6 : ب : خشوع است اذا . . . 9 : ب : باشد ، : ب و ت : هر يكى . 9 : ب : در جاى « گوش » ، دل . 10 : ت : موضع مشاهده . 12 : ت : فنا رسيده . 14 : ب و ت : مشاهده مىيابد . 17 : ب و ت : ابن شمعون . 20 : ت : به كار بستن و استعمال . . . چون اندرون دل وى ممتلى شد ، : ب : چون اندرون ممتلى شود از فضل بذل حق . 22 : ت : محمد على . 23 : م و ت : بيابند ، به استناد نسخهء : ب : و عوارف ص 21 اصلاح شد . 26 : ب : خاطر ، و به جاى « تاريك » ، تيره .
ص 12 2 : ب : و از ذكر بازماند . . . گمارد ، : ت : خداى تعالى شيطان بر او گمارند . 7 : ب : دل به توجه حضرت ، : ت : دل متوجه . 8 : ب و ت : دو روى است ، : ب : اگر ميل آن . 9 : ب : ميل نفس غلبه دارد . 10 : ب : شهوات و لذّات . 11 : ب : راهى بود . . . مغيباتى . 13 : ب : معرفت عرفان ، : سياقت سابقان ، : ب : و متابعت سابقان . 14 : ب :
است مدّخر ، : ت : « فاهم و دريابنده » ندارد . 20 : م و ب : يعنى مىگويد ، با توجه به نسخهء : ت : و متن عوارف ص 22 تصحيح شد . 24 : ت : از بس ، : ب : خيالت دارم ، : ت : توئى پندارم . 27 : ب و ت : زبر .
ص 13 1 : ب : « چون بيخش به سنگ رسد » ندارد ، : ت : بر سنگ . 2 : ب : ناپاك ، : ت : بررويد گياه با آن . 8 : ب : دربند عمل . 9 : ب : ناپاك . 13 : ت : مستمع . 17 : ت : ثبات نمايد . 18 : ب و ت : از آن . 20 : ب : « احديّت » ندارد ، و نيز : بيابد مدد : ت : قوت يافت مدد . 21 : ت : غيبى به دو رسد ، : ت : به دل مىرسد . 22 : ب و ت : عالم فانى . 23 :
م و ت : درخت بلند ، با توجّه به متن عوارف ص 23 و نسخهء : ب : تصحيح شد . 24 : ب و ت : در زمين پاك . 25 : ب :
فرع مماس . 26 : ب : از قربت . 28 : ب و ت : روح رسد ، : ت : در وقت آن نسمات انس فرياد برآورد كه .
ص 14 2 : ب : سحرى خود . 4 : ب و ت : بر او برگذرى . 5 : ت : همه باز ، : ب و ت : يا رب آن . 8 : ب : جنان . 9 : ت : لذّت شوق ، : ب و ت : از آن . . . بر انبويد . 11 : ت : اظنّ الماء ، : ب : اين بيت را ندارد ، : ت : از دانا . 12 : ب : در تمام موارد بجاى « وانكس » آنكس . 15 : ب و ت : حالت ، : م : شمعى ؟ 15 : ت : بيند ، : ب : آغاز كند . 16 : ت :
فكلى عيرين ؟ 19 : م : در پاى ، قياسا و تأسّيا تصحيح شد ، : ب و ت : آن فرمان . 20 : ب و م : كند ، به قرينهء عبارت و رعايت قواعد صرفى اصلاح شد ، : ب : عنايت جسته . 21 : ب : چمن دل ، : ت : دل بشكفانيدهء من است . 23 : ت :
تربيت مشايعت . 23 : ب : صد و بيست . 24 : ب : « از بهر » ندارد ، : ب : مؤمنان را . 25 : ب : از كلمهء « مقسوم » تا « از آن » را ندارد . 26 : ب و ت : به آن .
ص 15 1 : ب : پوشانيدهاى . 3 : ب : جنيد - رض - در معنى آيت مىگويد . 5 : ب : مشام جان ، 5 و 6 : ب : و بدفع ، : ت : به رفع حجاب . 6 : ت : بعد از « پيش آمدند » جملهء : ( و به معاملت مشغول شدند در متابعت شارع - عللم - ) را ، اضافه دارد . 12 : م : الغيوب ، با توجه به نسخ ديگر و عوارف ص 24 اصلاح شد . 14 : ب و ت : دل در ، : م و ت :
غيوب . 15 : ب و ت : اين حضرت . 16 : ب : ابن عطار . 17 : ب : اجابت به قربت . 18 : ب و ت : رباعيّه . 19 :
ب : به جاى « ز خرد » و تا خود ، آمده است . 20 : ت : تاوش . 23 : ت : سهل - قد - 27 : ب : ظهر صورت .
ص 16 3 : ب : قرآن را . 6 : ب : نقيبست جماعتى را . 7 : ب و ت : كنند . . . شوند . 9 : ب و ت : بر آن . 11 : ت : آيات قرآن
عوارف المعارف ( فارسى ) — صفحة 203
مساهمون: عمر السهروردي
ص٢٠٣