نسخهء اصل ( م ) با بهاى چهل هفتم و چهل هشتم را با موضوع آنها اشتباها مكرّر نوشته است . ديگر به اختلاف عناوين ابواب اشارتى نخواهد شد .
ص 5 14 : ب : در تمام نسخه بعد از كلمهء ، حق به جاى « تعالى » ، كلمهء : سبحانه ، آورده است . 15 : م : آداب اخلاق ، بود . 16 : ب و ت : يافت معرفت . 18 : ب : بسيارى حقايق بشوم ؟
ص 6 4 : ب : فرستاد . 5 : ت : داشتندى . 6 : ب : محاربت اين قوم 7 : ب و ت : آن حال . 9 : ب : تا ناگاه آن لشكر 10 : ت گردانيد و نيز : و نشان ايشان . 11 : ب : همچون آن ناصح . 15 : ب و ت : عصيان شما ، و : ت : بشاييد و . . . عمر عزيز را . 17 و 18 : ت : اين دو بيت پس و پيش آمده است . 19 : ت : تاختن كنند . . . خراب گردانند . . 20 : ب و ت : پشيمانى و حسرت و ندامت . . . 21 : ت : ابدى . . . سرمدى . 22 : ت : مقتداى خود . 23 : ت : اعتراض . 24 :
ب : عقاب اسير عقاب .
ص 7 4 : ب : از آن نبات . 5 : ب : كه كوه . 6 : ت : بس . 7 و 8 : ت : از آن لذّت . 8 : ب : نگاه دارد . . . نفع يابند . 11 :
ب : « بمثابت » ندارد . 12 : ب و ت : راه برد . 14 : ب و ت : بعضى از دلها آن باشد ، قسمت اول و دوم اين عبارت در : ب : جابهجاست . 16 : ت : شور و نيز : ب و ت : علم در خود ناچيز گرداند ، و در : ب : دو جملهء آخر سطر مقلوب است . 18 : ت : مدّتها به انواع رياضت . 21 : ب و ت : نبشتن . 22 : ب و ت : علم تأويل . و نيز : م : قران ، به پيروى از اصل عربى ( عوارف ص 13 ) و دو نسخهء ديگر چنين آمد . 22 و 23 : ب : تميز ميان . 26 : ب : مؤيّد . 28 : ب و ت : كردى و : ب : مختال و مهمال .
ص 8 2 : ت : بىعلم را . 3 : ت : اظلال ، و : ب ت : كند و بيايد . 4 : ب : شود و فقيه . 6 : ت : و اكفاء مفاخر . 8 : ب :
علم و دراست . 10 : ب و ت : حظّى . . . و نصيبى . . . 13 : ب و ت : مشغول شدند . و : ب : سوى اللّه . 14 : ب و ت :
مورد تجليّات سرّى . 15 : ب و ت : . . . اين معنى به نظم آورده است شعر . 19 : ث : هاىوهوى ، : ب : هاى هو . و دو بيت آخر را ندارد و در : ت : ابيات چهارم و پنجم مؤخر و مقدم است . 23 : ب : به حضرت . و : ت : « ببايد دانست » ندارد .
از اين پس به چنين مورد توجّه نخواهد شد . 23 و 24 : ب و ت : در اين كتاب هر آنگاه . 27 : ب و ت : و در زىّ ، و :
ب : بديشان مانند .
ص 9 3 : ب : زيد ثابت . 4 : ب : ( معنى حديث ) علاوه دارد . 6 : ب : بسا كس . 8 : ت : مستمع به . 10 : ب : گفت بسيار . 11 : ت : اعباى مشقّت . 12 : ت : در نيكويى شنيدن است . 14 : ب و ت : حكمت و ذكر . 16 : ب و ت :
نور سمع . و نيز : م : به خطا « بينند » . 20 : ب : استماع خطاب ، و : ت : معانى آن ، از . 21 : ب : « هم از روى ظاهر » ندارد . 23 : ب : « حسن » ندارد . 23 و 24 : ب : وحى مطلق است و علم لدنى است . 25 : ب : مصالحت با رحمان . 27 : ب : وسواس .
ص 10 1 : ب : جمع شد ، ت : كه جمع شده است . 3 : ب : شهوات و تمتّع . 5 : بىبهرهتر بود ، و : ب : قرع در باب عالم . 6 : ب : جبروت است . 7 : ت : زاهد شدند . 8 : م و ب : ففارق ، متن از نسخهء : ت : كه مطابق با قواعد صرفى است انتخاب شد . 9 : ت : . . . و حكمتهاى قرآن آن كس . 10 : ب و ت : دلى . 12 : ب : دنيوى . 13 : ب : « و آن را » ندارد . 15 : ب : از استغراق او به شغل آن كار نتواند شد ، : ت : از استغراق او به شغل آخرت مشغول آن كار نتواند
عوارف المعارف ( فارسى ) — صفحة 202
مساهمون: عمر السهروردي
ص٢٠٢