به اين شيوه يا هرشيوهء ديگرى ، ظلم را بهطور منسجم تعريف نكرده است و بسيارى از موارد كاربرد اين اصطلاح در فروع كافى ، مشخصا ماهيت عملى دارد و نه ماهيت كلامى . 78
همانگونه كه در بالا اشاره شد ، كلينى بابى را كه داراى 12 روايت دربارهء مدعيان دروغين امامت است ، در كتاب « الحجة » گنجانده است . ( ج 1 ، ص 372 - 374 ) 6 روايت از اين روايات را محمّد بن يحيى اشعرى نقل كرده است . وى 2 روايت از اين 6 روايت را از طريق محمّد بن سنان ( ص 372 ، ح 1 ، ص 373 ، ح 6 ) ، و يكى از عبد اللّه بن محمّد بن عيسى ( ص 372 ح 2 ) و يكى نيز از احمد بن محمّد بن عيسى ( ص 374 ، ح 11 ) نقل كرده است . حسين بن محمّد اشعرى 3 روايت را نقل كرده كه 2 روايت آن از طريق محمّد بن جمهور عمّى است . ( ص 372 ، ح 3 ، ص 373 ، ح 8 ) 2 روايت از اين روايات ، كه به « ائمّهء جور » اشاره دارد ، و صفّار هردو را قبلا نقل كرده بود ، ذكر شدهاند . ( ج 1 ، ص 373 ، ح 9 ؛ صفّار ، ص 34 ، ح 4 ؛ ص 374 ، ح 10 ؛ صفّار ، ص 33 ، ح 2 ) در روايتى كه محمّد بن يحيى از عبد اللّه بن محمّد بن عيسى نقل كرده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] به روشنى فرمودهاند :
هركسى ادعاى امامت كند درحالىكه اهل آن نيست ، كافر است . ( ج 1 ، ص 372 ، ح 2 )
در روايت ديگرى ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] فرمودهاند :
سه نفرند كه در روز قيامت ، خداوند با آنان سخن نخواهد گفت ، به آنها هيچ عنايتى نخواهد كرد و به عذابى دردناك دچار خواهند شد : كسى كه ادعاى امامتى از طرف خداوند كند ، درحالىكه حق او نباشد ؛ كسى كه امامى از طرف خداوند را انكار كند ؛ و كسى كه ادعا كند اين دو نفر سهمى ( نصيب ) در دين دارند . ( ج 1 ، ص 373 ، ح 4 ؛ قس : ج 1 ، ص 374 ، ح 12 )
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 432
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٤٣٢