بصائر نقل كرده ، دومين روايت از 2 روايتى است ( صفّار ، ص 14 ح 2 ) كه در آن ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] آيهء 123 سورهء طه 71 را نقل كرده و اين را به ائمّه [ عليهم السّلام ] و پيروى از فرامينشان تعميم داده است . اين روايت دهمين روايت از 92 روايتى است كه دربارهء ولايت مذكور در قرآن آمده . ( ج 1 ، ص 414 ، ح 10 ؛ صفّار ، ص 14 ، ح 2 ) 72
كلينى اشارات تازهاى را با اصطلاحات و عبارات گوناگونى كه دربارهء اين امامان يافت مىشوند ، در سرتاسر مجموعهاش بهطور پراكنده ذكر كرده است . 73 به « ائمّهء جور » ، تنها در 2 روايت اشاره شده است : در هشتمين روايت از 14 روايت مربوط به ضرورت شناخت امام [ عليه السّلام ] ( ج 1 ، ص 183 - 184 ، ح 8 كه محمّد بن يحيى نقل كرده است ) و در دومين روايت از 5 روايتى ( ج 1 ، ص 375 ، ح 2 كه باز از محمّد بن يحيى نقل گرديده ) كه به اين امامان با عنوان « [ ائمّه ] ضلال » اشاره شده است . 74 به « امام جائر » نيز اشارات پراكندهاى شده است : در روايتى در روضه ( ج 8 ، ص 50 ، ح 12 ، كه عدهء [ مرتبط با ] سهل نقل كردهاند ) ، اين امامان به عنوان كسانى كه با بىاعتنايى ( دون ) به خاندان پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] امور را در دست گرفتند ( استبدا ) ، محكوم شدهاند . 75
اهميتى كه اصطلاحاتى همچون « امام عادل » و « سلطان عادل » بعدا كسب مىكنند با اشارات كافى به اين قبيل اصطلاحات در تقابل است . اصطلاح « امام عادل » ( يك امام عادل ) 8 بار در كافى ذكر شده است كه 5 بار آن در رواياتى در 2 جلد اصول كافى است . اولين مورد در يكى از 13 روايت مربوط به اين وعدهء خداوند است كه زمين هيچگاه از امام [ عليه السّلام ] خالى نخواهد ماند . اين روايت را محمّد بن يحيى از طريق على بن ابى حمزه ثمالى نقل كرده است كه در آن ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] فرمودهاند كه زمين هيچگاه از « يك امام عادل » خالى نخواهد ماند . ( ج
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 430
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٤٣٠