سلطان جائر برده و او مخالف حكم خدا قضاوت كرده است . محمّد بن يحيى دومين روايت را نيز نقل كرده است كه در آن ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] در برخورد با همين مسئله ، اين شاكى را با افراد مورد اشاره در آيهء 60 سورهء نساء برابر دانستهاند . 65 سومين روايت را نيز محمّد بن يحيى نقل كرده است . در اين روايت ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] ضمن نقل آيهء 188 سورهء بقره ، 66 از مراجعه به حكّامى كه ستم مىكنند ( يجورون ) برحذر داشته و فرمودهاند :
منظور از ايشان ، حكّام اهل عدل ( كه بىترديد به شيعه اشاره دارد ) نيست ، بلكه منظور حكّام اهل جور هستند .
امام [ عليه السّلام ] به مخاطب خود فرمودهاند : اگر دعواى حل نشدهاى عليه يكى از شيعيان وجود داشت ، نبايد آن را به چنين حاكمانى ارجاع دهد ؛ چراكه مانند مراجعه به طاغوت است كه در آيهء 60 سورهء نساء ، بيان شده است . در چهارمين روايت ، كه حسين بن محمّد اشعرى باز از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] نقل كرده ، اين نكته تكرار شده است . امام [ عليه السّلام ] از اقامهء دعوا نزد اهل جور برحذر داشته و به جاى آن به مؤمنان فرمودهاند :
بنگريد به فردى از ميان خودتان كه مقدارى با قضاوت ما آشناست ، و او را بين خودتان [ قاضى ] قرار دهيد . قطعا من او را در ميان شما قاضى قرار دادم ، پس به او مراجعه كنيد . ( ص 412 ، ح 4 )
آخرين روايت نيز از محمّد بن يحيى از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] نقل شده و تقرير خلاصه شدهء روايتى است كه در جلد اول اصول كافى از عمر بن حنظله نقل گرديده است . عمر دربارهء مرافعهء دو نفرى كه بر سر بدهى يا ارث ، ميانشان دعوايى حقوقى وجود داشته [ دربارهء ] جواز درخواست قضاوت از سلطان يا قضات ، از امام [ عليه السّلام ] سؤال مىكند . امام [ عليه السّلام ] پاسخ مىدهند :
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 427
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٤٢٧