ح 1 ، 2 ) روايت دوم با همين اسناد ، در محاسن آمده است . ( ص 205 ، ح 60 )
در باب بعد ، در 3 روايت ، ائمّه [ عليهم السّلام ] اجرت گرفتن براى انجام قضاوت را نكوهش كردهاند . ( ج 7 ، ص 409 ) در اولين روايت ، كه على بن ابراهيم از پدرش از طريق عبد اللّه بن سنان نقل كرده است ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] ، دريافت مزد از سلطان توسط قاضى را در قبال قضاوتش ، حرام ( سحت ) دانستهاند . در دومين روايت ، كه يكى از تنها 2 روايتى است كه در كتاب « القضاء » از عدهء قمى مرتبط با احمد بن محمّد بن عيسى نقل شده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] فرمودهاند : رشوه گرفتن در انجام قضاوت ، كفر است . در سومين روايت ، كه محمّد بن يحيى اشعرى از طريق محمّد بن سنان نقل كرده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] « سحت » را به رشوه گرفتن در انجام قضاوت تعريف نمودهاند . 64
در تنها روايت باب 7 ، منقول از على بن ابراهيم ، اينگونه نقل شده است كه امام پنجم و ششم [ عليهما السّلام ] مردى را در مدينه ديدند كه با يك قاضى مسلّما بىدين نشسته بود . روز بعد آن مرد با امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] برخورد كرد و امام [ عليه السّلام ] از او پرسيدند : شخصى كه ديروز ديدم با او نشستهاى ، چه كسى است ؟ آن مرد جواب داد : فدايت شوم ! آن قاضى نزد من ، انسان شريفى است . آنگاه امام [ عليه السّلام ] او را سرزنش كردند . ( ص 410 ، ح 1 )
در بابى تحت عنوان « ناپسندى اقامهء دعوا نزد قضات جور » به مؤمنان گفته شده است كه نزد چنين قاضىهايى اقامهء دعوا نكنند . اين باب داراى 5 روايت است ( ص 411 - 412 ) كه 4 روايت آن از محمّد بن يحيى اشعرى و يك روايت از حسين بن محمّد اشعرى نقل شده است . در اولين روايت ، كه محمّد بن يحيى از طريق عبد اللّه بن سنان نقل نموده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] يك شاكى دوازده امامى را به اين دليل سرزنش كردهاند كه شكايتى عليه يكى از شيعيان را پيش يك قاضى يا
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 426
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٤٢٦