امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] درخواست كرد تا با وساطت نزد مقامات حكومتى ، منصبى را براى او فراهم كند ؛ [ ولى ] امام [ عليه السّلام ] قبول نكردند . آن شخص با تصور اينكه دليل قبول نكردن امام [ عليه السّلام ] اين نگرانى اوست كه اگر منصبى به دست آورد . ظالم و ستمگر خواهد شد . 51 نزد امام [ عليه السّلام ] بازگشت و قسمهاى متعددى خورد كه اگر منصبى به دست آورد ، ظالم نخواهد شد . امام [ عليه السّلام ] سر را بلند كردند و فرمودند :
به آسمان رفتن براى تو راحتتر از اين است [ كه بتوانى در آن سمت ، ظلم نكنى . ] ( ص 107 - 108 ، ح 9 )
در يازدهمين روايت ، كه باز هم از على بن ابراهيم از پدرش نقل شده است ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] شخصى را از انجام خدمت حكومتى منع كردند و فرمودند :
ضرر آنها براى اين امّت از ضرر تركان و ديلميان بيشتر بوده است . 52
آن شخص سپس دربارهء « ورع » از امام [ عليه السّلام ] سؤال كرد و امام [ عليه السّلام ] پاسخ دادند :
با ورع كسى است كه از انجام آنچه خداوند منع كرده است ، خوددارى كند و از چنين افرادى دورى گزيند .
امام [ عليه السّلام ] فرمودند :
اگر از شبهات پرهيز نكند ، ندانسته در حرام خواهد افتاد . و اگر منكرى را ببيند و درحالىكه مىتواند آن را رد كند اين كار را انجام ندهد ، خدا را نافرمانى كرده است .
هركس دوست داشته باشد كه خدا را نافرمانى كند پس با عداوت ، به مبارزهء خدا رفته است . و هركس بقاى ستمگران را دوست داشته باشد پس دوست داشته است كه خدا را نافرمانى كند . قطعا خداوند متعال خود را به خاطر هلاكت ظالمان ستوده است .
سپس امام [ عليه السّلام ] به آيهء 45 سورهء انعام استشهاد كردهاند . ( ص 108 ، ح 11 ) 53
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 417
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٤١٧