مىفرمايند : ايشان به كتاب خداوند ، كه منشأ خلقت و آنچه تا روز قيامت رخ مىدهد و مطالبى دربارهء آسمان و زمين ، بهشت و جهنّم و آينده و گذشته در آن وجود دارد ، علم دارند و علم ايشان بدان به گونهاى است كه گويا آن كتاب را در كف دست خود دارند . اين روايت به روشنى ، مشابه روايتى است كه در قسمت ديگرى از كافى نقل شده و قبلا در بصائر آمده است . ( ص 229 ، ح 4 ؛ صفّار ، ص 194 ، ح 7 ) در پايان اين روايت ، به آيهء 89 سورهء نحل [ يعنى عبارت : ]
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
استناد شده است . امير معزّى
( 79 n 409 )
اين روايت را ترجمه كرده و با برداشتى ( شخصى ) علم را به « علم اوليه » معنا كرده است .
( 54 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 82
.
( 55 ) . اين روايات عبارتند از : روايات ص 414 ، ح 8 ؛ ص 416 ، ح 23 ؛ ص 418 ، ح 32 . قس .
Amir - Moezzi , [ op . cit ] , p . 85 and n 434 nn 437 - 8
. هرسه روايت را حسين بن محمّد نقل كرده كه روايت اول از طريق على بن ابى حمزه ثمالى ، دومى از طريق عبد اللّه بن سنان ، و سومى از طريق محمّد بن سنان نقل شده است . اين اشارات قرآن مشتمل هستند بر آيات 71 سوره احزاب ؛ 115 سورهء طه و 13 سورهء شورى . امير معزّى 14 روايت ديگر در بابى مشتمل بر 92 روايت در جلد اول اصول كافى نقل كرده كه به بخشهايى از قرآن معتبر مىپردازند كه مشتمل بر اشاراتى به حضرت على [ عليه السّلام ] و ائمّه [ عليهم السّلام ] و ضرورت ولايت متعلّق به ايشان هستند . ( ص 412 - 436 ، ح 27 ، 31 ، 45 - 48 ، 51 ، 58 - 60 ، 64 ، 90 ، 91 ) 3 روايت از اين روايات از على بن ابراهيم ؛ يك روايت از احمد بن ادريس ؛ 3 روايت از حسين بن محمّد ، كه يكى از آنها از طريق محمّد بن سنان ( ص 418 ، ح 32 ) و يك روايت ديگر از طريق على بن ابى حمزه ثمالى ( ص 421 ، ح 45 ) است ؛ 2 روايت از محمّد بن يحيى مشتمل بر روايتى از طريق سلمة بن خطّاب از طريق على بن ابى حمزه ثمالى ( ص 431 ، ح 90 ) ؛ و يك روايت از على بن محمّد نقل شده است . 5 روايت از احمد بن مهران نيشابورى نقل شده كه 5 روايت اخير نشانگر اين هستند كه چنين نظراتى در خارج از قم وجود داشتهاند .
پژوهش جديدتر بار - اشر
( Bar - Asher )
رواياتى را نيز كه امير معزّى برشمرده ، از همان باب نقل كرده است ؛ يعنى روايات ش 25 ، 26 ، 43 ، 62 . از اين روايات ، على بن ابراهيم روايات ش 25 و 26 را از طريق محمّد بن سنان نقل كرده ، و احمد بن مهران روايت ش 62 را نقل نموده است . اين اشارات قرآن مشتمل هستند بر آيات : 90 سورهء بقره ، 33 سورهء بقره و 26 سورهء محمّد .
See . M . M . Bar - Asher , " Variant Readings and Additions of the Imami Shi'a to