The Qur'an " , Israel Oriental Studies 13 ( 1993 ) , pp . 39 - 74 .
از اين 92 روايت موجود در باب مربوط به اشارات قرآنى به ولايت ، قمىها 71 روايت ، يعنى 77 درصد از كل را نقل كردهاند . اشعرىها 55 فقره از اين روايات يعنى 60 درصد از كل را نقل نمودهاند . حسين بن محمّد اشعرى به تنهايى 35 فقره از اين روايات ، يعنى 38 درصد از كل را نقل كرده است ، و محمّد بن يحيى اشعرى 18 روايت ، يعنى 19 درصد از كل را نقل كرده كه دومين مجموعهء بزرگ روايات در اين باب است كه از راوى واحد نقل شده . نقل 8 فقره از اين روايات توسط احمد بن مهران نيشابورى حاكى از اين است كه اين روايات در خراسان نيز وجود داشتهاند .
( 56 ) . ر . ك . ج 2 ، ص 617 - 618 ، ح 3 ، ص 628 ، ح 4 ، ص 631 ، ح 15 ، ص 631 ، ح 16 ، ص 633 ، ح 23 ، ص 634 ، ح 28 . [ نيز ] ر . ك .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , pp . 82 - 4 , 88 - 9 , and nn 419 - 424
. همانند مورد بصائر ، [ در اينجا نيز ] اين نتيجهگيرى معقول است كه احاديثى كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] به خودشان به عنوان « محدّث » اشاره كردهاند ، تلويحا اعتبار نسخهء عثمانى قرآن را زير سؤال مىبرند .
( 57 ) . امير معزّى
( PP . 84 - 5 and notes 425 - 33 , p . 86 , n 442 )
اين 10 روايت را كه ذيلا مىآيند ، نقل كرده است : 208 ، 210 ، 211 ، 435 ، 437 ، 502 ، 440 ، 570 ، 571 ، 586 . اين روايات را على بن ابراهيم ، عدهاى از اهالى رى ، كه با سهل بن زياد مرتبط بودهاند ، محمّد بن يحيى و احمد بن محمّد نقل كردهاند .
همچنين ر . ك . كافى ج 8 ، ص 378 ، ح 3 . امير معزّى در جاى ديگرى
( pp . 85 - 6 )
به 6 روايت صفّار ( 412 - 414 ) دربارهء « دو چيز گرانبها » ، يعنى قرآن و خاندان پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] ، كه [ حضرت ] محمّد [ صلّى اللّه عليه و إله ] براى مردم برجاى گذاشتند ، به عنوان « شاهد غيرمستقيم » بر اينكه قرآن عثمانى ، نسخهء معتبر قرآن دانسته نمىشد ، اشاره مىكند . كلينى روايات اندكى آورده كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] به صراحت به اين « دو چيز گرانبها » اشاره كردهاند . براى مثال ، ر . ك . ج 1 ، ص 293 - 296 ، ح 3 ، حدود ص 294 ، كه از راويان اشعرى نقل شده است . در فروع كافى در كتابى دربارهء نماز ، چنين اشاراتى در 6 روايت طولانى ، كه از محمّد بن يحيى نقل شدهاند ( ج 3 ، ص 422 - 424 ، ح 6 ) وجود دارند . همچنين است در بابى در خصوص نماز جماعت و خطبه . ( ج 3 ، ص 422 - 444 ، ح 6 ) همچنين قس . كافى ، ج 1 ، ص 95 ، ح 2 ؛ ج 2 ، ص 67 ، ح 1 ؛ ج 2 ، ص 546 ، ح 4 و الروضة ، ج 8 ، ص 42 - 49 ، ح 8 كه روايت اخير را على بن ابراهيم نقل كرده است .
واژهء « امران » ( دو چيز ) نيز به « دو شىء گرانبها » اشاره دارد . براى مثال ، اين واژه در روايتى كه قبلا نقل شد ( ج 1 ، ص 294 ، ح 3 ) و در جلد دوم اصول كافى ، در روايتى كه على بن ابراهيم نقل كرده ( ج 2 ، ص