روايت را از احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى ( ص 98 ، ح 8 ؛ ص 109 ، ح 1 ؛ ص 118 ، ح 12 ؛ ص 146 ، ح 1 ؛ ص 163 ، ح 2 ؛ ص 164 ، ح 3 ) مشتمل بر روايتى از طريق محمّد بن سنان ( ص 143 ، ح 3 ) و روايت ديگرى از طريق جميل بن درّاج ( ص 162 ، ح 1 ) و روايت ديگرى از سعد بن عبد اللّه از ايّوب بن نوح ( ص 107 ، ح 4 ) و روايت ديگرى از محمّد بن حسين ( ص 144 ح 6 ) و روايت ديگرى از عبد اللّه بن سنان ( ص 148 ح 9 ) نقل كرده است . احمد بن ادريس اشعرى 2 روايت از محمّد بن عبد الجبّار ( ص 95 ، ح 2 ، ص 98 ، ح 7 ) و روايتى از طريق فضيل بن يسّار ( ص 167 ، ح 4 ) و روايتى از احمد بن محمّد بن عيسى ( ص 96 ، ح 3 ) و روايتى از محمّد بن عبد الجبّار ( ص 109 ، ح 3 ) نقل كرده است . على بن ابراهيم يك روايت از طريق محمّد بن سنان ( ص 97 ، ح 5 ) و 2 روايت از طريق هشام بن حكم ( ص 114 ، ح 2 ، ص 110 ، ح 6 ) نقل كرده است . على بن محمّد رازى يك روايت از طريق حسين بن يزيد نوفلى ( ص 112 ، ح 1 ) و 4 روايت از سهل بن زياد ( ص 123 ، ح 1 ؛ ص 118 ، ح 12 ؛ ص 117 ، ح 8 ؛ ص 115 ، ح 4 ) نقل كرده كه روايت دوم پس از سهل بن زياد از يعقوب بن يزيد ( ص 115 ، ح 4 ) روايت شده ، كه هم برقى و هم صفّار بدون واسطه از او نقل كردهاند . محمّد بن اسماعيل 2 روايت از طريق فضيل بن يسّار نقل كرده است . ( ص 147 ، ح 6 ، 7 ) محمّد بن جعفر اسدى كوفى روايتى را از سهل بن زياد نقل كرده ( ص 164 ، ح 1 ) و عدهاى كه با احمد برقى مرتبط بودهاند . روايتى را از طريق ابان بن عثمان نقل كردهاند . ( ص 164 ، ح 4 )
7 روايت از روايات بابهاى نخست اين كتاب تأكيد مىكنند كه ذات خداوند جز در چهارچوب فهم و درك خودش نمىگنجد . ( ص 82 - 85 ) 3 در يكى از اين روايات ، كه از على بن ابراهيم از پدرش از طريق هشام بن حكم نقل شده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 310
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٣١٠