بايد حديثى را كه قضات و حكّام عامّه بيشتر به آن توجه دارند ، كنار بگذارد و ديگرى را بپذيرد .
سپس عمر بن حنظله آخرين سؤال خود را پرسيد : اگر قضات عامّه با هردو خبر موافق بودند ، وظيفه چيست ؟ امام [ عليه السّلام ] فرمودند :
اگر اينطور بود صبر كنيد تا امامتان را ببينيد . مسلّما خوددارى از عمل در هنگام شبهه ، بهتر از افتادن در مهلكه است . ( ص 67 - 68 ، ح 10 )
آخرين باب از كتاب « فضل العلم » كافى مشتمل بر 12 حديث است كه اهميت مراجعه به قرآن و سنّت را بيان و در واقع ، اهميت وحى را بازگو مىكند . براى نمونه ، در روايتى كه از محمّد بن يحيى اشعرى از طريق احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى روايت شده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
آنچه موافق حديث و قرآن نيست ، مجعول ( زخرف ) است . « 1 » ( ص 69 ، ح 4 ) 42
محمّد بن اسماعيل نيشابورى 43 حديثى را از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] روايت مىكند كه حضرت در آن مىفرمايند :
هركس بر خلاف كتاب خدا و سنّت پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] حركت كند ، كافر است .
( ص 70 ، ح 6 )
در روايتى كه منقول از عدهء مرتبط با برقى است ، تأكيد شده كه كسى را بايد فقيه دانست كه پايبند سنّت پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] باشد . ( ص 70 ، ح 8 ) 44
هامش
( 1 ) . براساس متن كافى ، معناى صحيح روايت اينگونه است : حديثى كه موافق قرآن نيست ، دروغى خوشنماست . ( ن )