توانايىهاى منحصر به فرد ائمّه [ عليهم السّلام ]
بصائر 43 روايت در سه باب ( ص 341 - 354 ) دربارهء قلمرو توانايىهاى خاص ائمّه [ عليهم السّلام ] آورده است ؛ [ مانند ] اينكه به ائمّه [ عليهم السّلام ] همانند خود پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] ، زبان پرندگان 59 ( منطق الطير ) و زبان ساير حيوانات ( بهايم ) تعليم داده شده بود و اينكه ائمّه [ عليهم السّلام ] زبان انسانهايى را كه از دنيا رفته و به صورت حيوانات معمولا پست ، مسخ شده بودند نيز مىدانستند . از اين روايات ، احمد بن محمّد 16 روايت ؛ محمّد بن حسين 4 روايت كه يكى از طريق عبّاس بن معروف نقل شده ( ص 347 ، ح 2 ) ؛ يعقوب بن يزيد 2 روايت ؛ و محمّد بن عبد الجبّار ، و عبد اللّه بن محمّد بن عيسى اشعرى هركدام يك روايت نقل كردهاند . 2 روايت از طريق على بن ابى حمزه ( ص 346 ، ح 24 ، 25 ) ، يك روايت از طريق ابو حمزه ثمالى ( ص 341 ، ح 2 ) و روايت ديگرى از طريق فضيل ( ص 342 ، ح 4 ) نقل شده است . يك روايت از طريق ابان بن عثمان ( ص 343 ، ح 12 ) و 2 روايت از طريق جابر بن يزيد ( ص 350 ، ح 10 ، 11 ) نقل شده است . در روايتى كه احمد بن محمّد نقل كرده ، از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] دربارهء « وزغ » سؤال مىشود و ايشان مىفرمايد : وزغ حيوانى پليد و ممسوخ است . سپس ايشان ماجرايى را نقل مىكنند كه طى آن پدرشان ، [ امام ] باقر [ عليه السّلام ] ، همراه با شخص ديگرى در غارى بودند كه وزغى شروع به ناليدن كرد .
پدرم به آن شخص فرمود : آيا مىدانى اين وزغ چه مىگويد ؟ آن شخص پاسخ داد : نمىدانم . ايشان [ يعنى امام ] فرمود : مىگويد : به خدا قسم ! اگر قرار باشد من نام عثمان را [ براى نكوهش ] بياورم ، على [ عليه السّلام ] را لعن مىكنم . ( ص 353 - 354 ، ح 1 )
صفّار 38 روايت در ضمن 3 باب ( ص 274 - 287 ) گردآورى كرده كه در اين روايات [ اين مطالب آمده است كه ] ديده شده ائمّه [ عليهم السّلام ] با ائمّه [ عليهم السّلام ] و پيامبرانى