ديده شده كه ائمّه [ عليهم السّلام ] از اين توانايىهاى خود استفاده مىكردند . ( ص 269 - 274 ) 5 فقره از اين روايات از احمد بن محمّد نقل شده كه يك روايت آن از طريق ابو حمزه ثمالى است ( ص 269 ، ح 2 ) ؛ 64 3 روايت از محمّد بن حسين نقل شده ، كه يك روايت آن از طريق على بن ابى حمزه ثمالى است ( ص 270 ، ح 4 ) ؛ و از هريك از ابراهيم بن هاشم ، ايّوب بن نوح ، سلمة بن خطّاب و عبّاس بن معروف يك روايت نقل شده است .
در يكى از رواياتى كه از احمد بن محمّد نقل شده ، يحيى بن قاسم - معروف به « ابو بصير » ( م 150 ق / 767 م ) ، يكى از اصحاب واقفى امام پنجم و ششم [ عليهما السّلام ] - كه گفته شده كور مادرزاد بوده است - 65 از امام پنجم و ششم [ عليهما السّلام ] سؤال كرد كه آيا ايشان وارثان پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] هستند ؟ ايشان پاسخ دادند : آرى ، وارثان پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] هستند . وى ادامه داد : آيا پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] به عنوان وارث رسولان پيشين ، همهء آنچه را كه آنها مىدانستند ، مىدانست ؟ فرمودند : آرى . [ ابو بصير مىگويد : ]
سپس گفتم : شما قادريد مردگان را زنده كنيد و نابينايان و جذاميان را شفا دهيد ؟ [ فرمود ] : آرى ، به اذن خدا . . . سپس [ امام عليه السّلام ] دست خود را بر چشم و صورتم كشيدند و من خورشيد و آسمان و زمين و خانهها و هرچه را كه در خانه بود ، ديدم . سپس حضرت فرمودند : آيا مىخواهى به همين صورت باقى بمانى و در روز قيامت ، با آنچه كه مردم مواجه مىشوند مواجه شوى و هرچه كه بر عهدهء مردم است ، بر عهدهء تو نيز باشد ، يا مىخواهى مانند سابق نابينا باشى و به بهشت وارد شوى ؟
پاسخ دادم : مىخواهم همانگونه كه بودم باشم . حضرت [ قدرى ] سخن گفتند و سپس چشمان مرا لمس كردند و من همانند سابق شدم . . . ( ص 269 ، ح 1 ) 66
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 245
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٤٥