در روايت ديگرى ، كه از احمد بن محمّد نقل شده ، جميل بن درّاج ماجرايى را در ارتباط با امام ششم [ عليه السّلام ] تعريف مىكند :
زنى خدمت امام [ عليه السّلام ] آمد و گفت : بر روى پسرش كه از دنيا رفته ، ملحفهاى كشيده و او را [ در خانه ] گذارده است . امام [ عليه السّلام ] به او فرمودند : شايد او نمرده باشد . برخيز و به خانهات برو و غسل كن و دو ركعت نماز بجاى آور و بگو : « يا من وهبه لى و لم يك شيئا ، جدّد لى هبته . » سپس او را حركت بده و اين مطلب را براى هيچكس بازگو مكن .
راوى [ از قول زن ] مىگويد : من [ آنچه را كه گفته بود ] انجام دادم و فرزند خود را تكان دادم و ناگهان پسر شروع به گريه كرد . ( ص 272 ، ح 1 )
در روايت ديگرى ، داود بن كثير رقّى ، كه غضائرى وى را « فاسد » و « ضعيف در نقل » دانسته ، حكايتى دربارهء يكى از شيعيان نقل مىكند كه فوت همسرش را به امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] اطلاع داد . امام [ عليه السّلام ] از وى سؤال كردند : آيا به وى علاقه داشتى ؟ او پاسخ داد : آرى . سپس حضرت به وى فرمودند : به خانه برگردد ، همسرت را زنده و در حال خوردن چيزى خواهد يافت . او به خانه برگشت و همسر خود را همانگونه يافت كه حضرت فرموده بودند . ( ص 274 ، ح 5 ) 67
همچنين در 15 روايت بيان شده است كه ائمّه [ عليهم السّلام ] جنّ را در خدمت خود دارند . ( ص 93 - 103 ) 68 از اين روايات ، ابراهيم بن هاشم 4 روايت نقل كرده كه يكى از آنها از طريق جابر بن يزيد است . ( ص 97 ، ح 7 ) احمد بن محمّد 2 روايت نقل كرده كه يكى از آنها از طريق ابو حمزه ثمالى است ( ص 96 ، ح 3 ) كه نام وى در اسناد روايت ديگرى نيز آمده است . ( ص 96 ، ح 4 ) محمّد بن حسين ، محمّد بن عيسى و عبد اللّه بن محمّد هركدام يك روايت نقل كردهاند كه عبد اللّه بن محمّد از طريق مفضّل بن عمر نقل كرده است . ( ص 99 ، ح 9 )
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 246
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٤٦