جعفر [ صادق عليه السّلام ] ، كه غالبا او را تا حدّى به عنوان يك « عقلگراى » متقدّم ردهبندى مىكنند - روايت كرده است ( ص 35 ، ح 1 ) ؛ 15 احمد بن محمّد 15 حديث نقل كرده كه يكى از آنها از طريق ابان بن عثمان روايت شده است ( ص 42 ، ح 23 ) ؛ يعقوب بن يزيد 5 حديث و محمّد بن حسين 6 حديث روايت كردهاند ؛ و عبد اللّه بن جعفر حميرى 2 حديث روايت كرده كه هردو را از محمّد بن عيسى بن عبيد و يكى را پس از او از محمّد بن سنان ، كه نجاشى او را به عنوان راوى « ضعيف » و ابن غضائرى او را به عنوان راوى « غالى » نكوهش كردهاند ، روايت نموده است . ( ص 41 ، ح 19 ، ص 43 ، ح 28 ) محمّد بن عبد الجبّار دو حديث روايت كرده كه يكى از آنها را از طريق فضيل بن يسّار بصرى ، كه ثقه است ، نقل نموده ؛ و عبّاس بن معروف نيز يك روايت نقل كرده است . يكى ديگر از اين احاديث از طريق فضيل از ابو حمزه ثمالى ، نويسندهء يكى از اصول ، كه رجاليان متأخّر او را « ثقه » دانستهاند ، روايت شده است . ( ص 36 ، ح 9 ) 16 هردو حديثى كه از محمّد بن حسين و احمد بن محمّد روايت شدهاند ، از طريق معلّى بن خنيس ، مولاى كوفى امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] ، كه رجاليان متأخّر او را به ضعف متهم كردهاند ، نقل شدهاند . ( ص 39 ، ح 7 ، ص 41 ، ح 15 )
صفّار 22 حديث را در ضمن دو باب ( ص 61 - 65 ) جمعآورى كرده كه ائمّه [ عليهم السّلام ] در اين احاديث ، خود را به عنوان « وجه اللّه » يعنى به عنوان « صفات خود خداوند » معرفى كردهاند . 17 از 16 حديث موجود در باب اول ( ص 61 - 64 ) ، احمد بن محمّد 11 حديث روايت كرده كه يك حديث را از پدرش ( ص 63 ، ح 11 ) ، يك حديث را از طريق على بن ابى حمزه ثمالى ( ص 64 ، ح 1 ) و يك حديث را از طريق ابو حمزه ( ص 66 ، ح 5 ) روايت كرده است . محمّد بن حسين دو حديث ؛ محمّد بن عبد الجبّار حميرى ، عبد اللّه بن محمّد بن عيسى اشعرى و يعقوب بن يزيد هركدام يك حديث
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 224
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٢٤