[ نيز ] ابان بن عثمان احمر ( ص 72 ، ح 152 ) نقل شدهاند . تعدادى از احاديث از يعقوب بن يزيد اخذ شده ( ص 32 ، ح 20 ، ص 63 ، ح 110 ، ص 64 ، ح 116 ) ، در حالى كه ساير روايات از نوفلى نقل گرديدهاند . ( ص 42 ، ح 56 ، ص 52 ، ح 76 ؛ ص 54 ، ح 83 ؛ ص 55 ، ح 84 ؛ ص 57 ، ح 89 ، 90 ، 91 ؛ ص 59 ، ح 97 ، 99 )
143 روايت در 70 باب كتاب سوم ، به تفصيل مجازاتهايى براى كوتاهى در انجام اعمال مذكور ، از جمله كوتاهى در پرداخت زكات و شركت در نماز جمعه ، و مجازاتهايى براى ارتكاب قتل و زناى محصنه و شرب مسكرات بيان مىكنند . نام راويانى كه اخيرا ذكر شدند ، در اسناد اين احاديث نيز به چشم مىخورند . از اينرو ، تعدادى از احاديث از طريق محمّد بن سنان ( ص 98 ، ح 63 ؛ ص 100 ، ح 71 ، 72 ) ؛ ص 101 ، ح 73 ، 74 ، 75 ) ، از مفضّل بن عمر ( ص 104 ، ح 83 ؛ ص 116 ، ح 121 ؛ ص 119 ، ح 129 ) و ساير روايات از طريق ابو حمزه ( ص 99 ، ح 67 ؛ ص 116 ، ح 122 ) و جابر بن يزيد ( ص 106 ، ح 88 ) نقل شدهاند . 50
براى مثال ، در يكى از دو روايت مربوط به نماز جمعه ، امام پنجم ، محمّد بن على [ الباقر عليه السّلام ] ، دربارهء اهميت آن به عنوان فريضه در زمان حضور امام ، سفارش مىكند ( ص 85 ، ح 23 ) ؛ مثلا ، در آخرين روايت از چهار روايت مربوط به زكات ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايد : « هنگامى كه [ حضرت ] قائم [ عليه السّلام ] بازمىگردد ، كسانى را كه از پرداختن زكات خوددارى كنند ، گردن مىزند . » ( ص 87 - 88 ، برقى دو روايت از اين چهار روايت را از پدرش ، محمّد ، نقل كرده است . ) سه روايت بر اهميت معرفت انسان نسبت به امامش تأكيد مىكنند . يكى از اين روايات به « ائمّهء حق » اشاره دارد ( ص 92 - 93 ) و چهار روايتى كه بلافاصله پس از آنها آمده ، رجوع به « ائمّهء جور » را مذمّت مىكنند ، البته بدون اينكه هيچيك از اين دو عنوان را تعريف كند . ( ص 93 - 94 )
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 202
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٠٢