كه هر چه به دو شد به خاك ريزد چه سود دارد ؟ خدا ميان من و يار ستمگر من حكم كند كه وصال او خواستم و دريغ كرد . چه ميشد اگر پيامى يا نامهاى ميفرستاد من به وصل او راغبم اما عتبه از ما بيزار است و بدوستى ما راغب نيست . » .
ابو العتاهيه زشت و خوش حركات و شيرين سخن و پر نشاط بود . از سخنان جالب وى اينست : « هر كه طعم عشق را نچشيده باشد من خوب چشيدهام ، من عشق خويش را به دو نهادم و او عشق مرا گناه پنداشت . اى عتبه من از ديدن رفتارى كه با من ميكنى كور نيستم اما عشق كور است ، هر كس از عشق من بىخبر باشد نشان آن را در چهرهء من تواند ديد . » و هم او اشعارى خارج از وزنهاى معمول عروض دارد از جمله شعرى است كه وزن آن چهار فعلن است . جمعى گفتهاند عرب به اين وزن شعرى نگفته و خليل و ديگر عروضيان از اين وزن ياد نكردهاند .
مسعودى گويد : جمعى از شعرا چند وزن بر وزنهاى خليل بن احمد افزوده - اند . از آن جمله در بحر « مديد » است كه به قول خليل سه عروض و شش ضرب دارد ، ايشان عروض چهارم و دو ضرب تازه بدان افزودند : ضرب اول از اين عروض گفتهء شاعر است :
452 453
من لعين لا تنام دمعها سح سجام
و ضرب دوم اين گفتهء شاعر است :
يا لبكر لا تنوا ليس ذا حين ونا
و جز اين سخنانى گفتهاند كه ما وصف آن را در كتاب اخبار الزمان آوردهايم . ابو العباس عبد الله بن محمد ناشى دبير انبارى كتابى نوشته و مواردى را كه خليل بن احمد در زمينهء عروض از رسوم متبع برون رفته ياد كرده است . ناشى اشعار نكو بسيار دارد از جمله قصيدهايست كه ضمن آن عقايد و آرا و مذاهب را ياد مىكند و اشعار بسيار و مصنفات فراوان در اقسام علوم دارد ، از جملهء سخنان نكوى او شعرى است كه وقتى از عراق به مصر رفت گفته بود . وفات وى چنان كه از پيش گفتهايم بسال دويست و نود و سوم