كار دفتر و حساب را به ربيع واگذاشت و همانسال ربيع درگذشت . گويند هادى او را بخاطر كنيزى كه مهدى به دو بخشيده بود و پيش از آن متعلق به ربيع بوده است ، مسموم كرد . جز اين نيز گفتهاند .
به روزگار هادى ، حسين بن على بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب رضى الله عنهم ظهور كرد . و به روز ترويه در حج ، در شش ميلى مكه كشته شد . سپاهى كه با وى جنگيد چهار هزار سوار بود و گروهى از بنى هاشم و از جمله سليمان بن ابى جعفر و محمد بن سليمان بن على و موسى بن عيسى و عباس بن محمد بن على همراه آن بودند ، حسين و بيشتر يارانش كشته شدند و سه روز بجا ماندند و دفن نشدند تا درندگان و پرندگان از جثهشان بخوردند . سليمان بن عبد الله بن حسن بن حسن بن على نيز با وى بود كه دستگير شد و در مكه گردنش را زدند . عبد الله بن اسحاق بن ابراهيم ابن حسن بن حسن بن على نيز با حسين بود كه كشته شد . حسن بن محمد بن عبد الله ابن حسن بن حسن بن على نيز دستگير شد كه گردنش را زدند . براى عبد الله بن حسن بن على و حسين بن على امان گرفتند كه پيش جعفر بن يحيى بن خالد بن برمك محبوس شدند و بعدها بقتل رسيدند . هادى بسبب قتل حسين بن على بن حسن بن حسن نسبت به موسى بن عيسى خشمگين شد و اموال او را ضبط كرد . كسانى كه سر را پيش آورده بودند شادى ميكردند ، هادى بگريست و آنها را ملامت كرد و گفت : « شادمان پيش من آمدهايد ، گوئى سر يكى از تركان يا ديلميان را آوردهايد ، او يكى از خاندان رسول صلى الله عليه و سلم است ، بدانيد كه كوچكترين مجازات شما اينست كه پاداشى بشما ندهم . » .
يكى از شاعران عصر در بارهء حسين بن على مقتول فخ اشعارى بدين مضمون گفته است : « بر حسن و حسين و پسر عاتكه كه بدون كفن او را به خاك كردند خواهم گريست ، شبانگاه در فخ كه منزل و جايگاه نبود بجا ماندند ، بزرگان بودند كه كشته شدند و سركش و ترسو نبودند ، خوارى را از خويش بشستند چنان كه
مروج الذهب ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: ابوالقاسم پاينده
ص٣٣٢