استجمار مجزى باشد ونهى از استعمال مستعمل شامل آن نباشد وعلامه در قواعد
نفى جواز كرده است مسألة اگر براز از غير مسربه بيرون آيد به تسكين سين مهمله
بعد از ميم مفتوحه وضم را قبل از باء موحده يعنى مخرج طبيعي حكم استنجا به أحجار در آن
جارى خواهد بود به شرط انسداد مسربه يا اعتياد خروج از آن موضع غير طبيعي وبالجملة
هر گاه خروج از موضع غير طبيعي به حدى رسد كه ناقص وضو باشد احكام شرعيه استنجاء
بر آن مترتب مىشود مسألة خنثى كه مشكل بوده باشد در تطهير مسر به براز
استجمار به طريق مردان مىكند ودر استنجاء از بول قبلين خود را كه عبارت است
از إحليل وفرج به آب مىشود وآن آب حكم آب استنجا دارد واگر خروج
بول از قبلين مقاد باشد مسألة مشهور از طريق أصحاب ما رضوان
الله تعالى عليهم آن است كه استجمار به أحجار وما في حكمها مانند استنجاء به آب مطهر محل است
واگر چيزى بعد از استجمار شرعي ملاقى محل شود متنجس نخواهد بود شد چه محل بعد از استجمار
طاهر است همچنانكه بعد از استنجاء به آب طاهر است به مقتضاى مفهوم قول رسول الله
صلى الله عليه وآله لا تستنجوا بعظم ولا روت فإنهما لا يطهران
چه اين مفهوم از اقسام مفاهيمى است كه حجت وحجيت آن در علم أصول
إثنا عشر رسالة — صفحة 89
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٨٩