فقه مبين شده است از علماء خاصه بعضي واز فقهاء عامه شافعي وأبو حنيفة
مىگويند بعد از استجمار أحجار ثلثه بطريق مقرر شرعي محل همان بر نجاست باقي مىماند واستجمار
همين ( سبب ) صحت نماز وعفو از نجاست محل مىشود ومحل را طاهر نمىسازد چه عين نجاست
اكر چه زايل است اما اثر باقي است مسألة رايحه اعتبار ندارد وزوال آن در
طهارت محل شرط نيست مطلقا به دليل نص واجماع در استجمار زوال عين
ورطوبت براز معتبر است وبقاء اثر ضرر ندارد ودر استنجاء به آب زوال
عين واثر شرط است وبقاى رايحه منافى حصول طهارت نيست مسألة
اگر به استعمال أدوات استجمار عين نجاست زايل شود وبعد از زوال
عين تأثير هوا يا حرارت آفتاب سبب زوال رطوبت نجاست
وومنشأ حصول جفاف ودر محل باشد طهارت حاصل است ولازم نيست كه
استعمال آلات سبب جفاف شود مسألة تحريم استقبال واستدبار قبله
در حال استنجا همچنانكه در حال قضاء حاجت حرام است محل نظر است
وجانب حكم به تحريم أقوى است بدليل قول أبى عبد الله الصادق عليه السلام يعقد
له كما يعقد للغايط وروايت از مراسيل صدوق است در فقيه واز مسانيد شيخ
إثنا عشر رسالة — صفحة 90
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٩٠