مهدى در استحكام شهرها بخصوص رصافه كوشش بسيار كرد . بدوران وى بغداد مركز تجارت جهان شد ، موسيقى و شعر و حكمت و ادب رواج فوق العاده يافت . اين رسم كه هر سال پوشش كعبه را نو كنند از او ماند كه پيش از آن پوششهاى كعبه را رويهم ميكردند و خليفگان بعد ، از رسم وى پيروى كردند . مهدى بسنت رسول دلبسته بود و اطاقك را كه بدعت امويان بود و خليفه بهنگام جماعت جدا از مردم در آن نماز ميكرد منسوخ كرد و منبر را به اندازه زمان پيمبر كرد .
فتنههاى دوران مهدى
بدوران مهدى عبد الله پسر مروان بن محمد اموى بسال 161 در شام طغيان كرد ولى نيروى وى در هم شكست و بحبس مهدى درآمد كه بر او ببخشود و عطا داد . سال بعد عبد السلام بن هشام يشكرى در جزيره ياغى شد و كارش بالا گرفت و پيروان بسيار يافت و تباهى بيفزود اما عاقبت در قنسرين مغلوب و مقتول شد در موصل نيز مردى از بنى تميم بنام ياسين بشوريد و بر بيشتر ديار ربيعه و مضر استيلا يافت كه انجام كار وى شكست بود . در مصر نيز مردم حوف از توابع بلبيس بسال 158 شوريدند و عامل خليفه را كشتند ، فضل بن صالح بن على عباسى مأمور سركوبى آنها شد كه از پس مرگ مهدى بدآنجا رسيد و فتنه را خاموش كرد .
خطرناكتر از همه شورشها كه بدوران مهدى رخ داد شورش زنديقان قرمطى بود كه تعليماتشان از اسلام بدور است و پيرو يك قسم دموكراسى غلط است و محرمات را مباح ميشمارد و آداب اجتماعى و مناسبات زناشوئى را دستخوش هرج و مرج مىكند و زندگى سياسى و دينى را به خطر مىاندازد .
صفات مهدى
مسعودى گويد : مهدى محبوب خاص و عام بود كه پيش از هر كار بمظالم ميرسيد . از خونريزى برى بود و انصاف مظلوم ميداد دستى گشاده داشت ، ششصد مليون درم و چهارده مليون دينار