تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 449

مساهمون:

ص٤٤٩
گروه ادعا داشتند كه خلافت حق آنهاست . پس از اين گفتگو بسبب مهارت و شجاعت عمر حاضران با ابو بكر بيعت كردند و اين بيعت بيعت خصوصى نام گرفت پس از آن بيشتر مردم مدينه در مسجد پيغمبر با ابو بكر بيعت كردند و اين بيعت را بيعت عمومى گفتند .

نظريهء سر تماس ارنلد

سر تماس ارنلد در كتاب خلافت گويد : " در انتخاب ابو بكر رسم انتخاب شيخ قبيله رعايت شد و اين انتخاب با روح عرب توافق داشت . بعضىها پنداشتند اين انتخاب نامنظم بود زيرا مسلمانان بيكجا فراهم نشدند و پيش از وقت به آنها خبر داده نشده بود ، بعضى از اصحاب ميخواستند زودتر خليفه معين شود از اينرو در سقيفه بنى ساعده فراهم شدند و عمر در بيعت ابو بكر شتاب كرد .

وزارت

وزير از وزر است بمعنى سنگينى ، زيرا وزير مسئوليت كارها را تحمل مىكند يا از ورز بمعنى پناهگاه مشتق است زيرا در كارها به رأى و تدبير او پناه مىبرند اصل وزارت فارسى است و از مبدعات اسلام نيست ، عنوان وزارت در صدر اسلام نبود پيغمبر در كارهاى عمومى و خصوصى با ياران خود مشورت ميكرد اما كلمهء وزير در آن عصر ميان عرب معروف نبود . وقتى كار بدست امويان افتاد از ميان رجال دولت خود مشاورانى انتخاب مىكردند ولى آنها را وزير نمىگفتند ابن زياد بن ابيه در روزگار معاويه لقب وزير داشت بگفتهء سيد امير على خليفه در ادارهء امور دولت از مجلس اعيان كمك ميخواست ، مجلس اعيان اسلامى از بزرگان اصحاب و سران قبايل و بزرگان مدينه در مسجد تشكيل ميشد و خليفه كارى را جز با مشورت آنها فيصل نميداد . از اينقرار وضع حكومت اسلام در سى سال اول به جمهورى شباهت داشت .