پيروان زيد بنام زيديه از فرقههاى بنام شيعه بشمارند . بعد از مرگ زيد ، زيديه به چند گروهى شدند و گروهى از آنها بر دوستى زيد پايدار ماندند و با پسرش يحيى بيعت كردند و بهمراهى او بسال 124 هجرى در خراسان جنگ كردند ولى سرنوشت او نيز مانند پدرش شد ، در اثناى جنگ تيرى خورد و جان سپرد ، دشمنان سرش را بريدند و پيكرش را بدار آويختند سپس او را بسوختند چنان كه خاكسترش را باد برد .
روش هشام نسبت بموالى
خليفگان اموى پس از مرگ عمر بن عبد العزيز براى جبران كاهشى كه از روش عمر بن عبد العزيز در عوائد دولت پديد آمده بود مالياتهاى سنگين وضع كردند ، هشام بن عبد الملك خراجى سنگين بر موالى نهاد كه توان پرداخت آن را نداشتند ، از اينرو حارث بن سريج بر بنى اميه بشوريد و با آنها جنگ كرد . حارث گمان ميكرد كه مهدى است و خدا او را براى خلاص بيچارگان و يارى مظلومان برانگيخته است ، وى از عربهاى مضرى و يمنى نيز ياورانى داشت و به زودى بر شهرهاى ساحل رود سيحون تسلط يافت .
وقتى اسد بن عبد الله قسرى پس از عاصم بن عبد الله بفرمانروائى آن نواحى منصوب گشت شهرهائى را كه حارث بر آن تسلط يافته بود پس گرفت و حارث بسوى طخارستان گريخت و از آنجا بماوراء النهر رفت و با تركان بر ضد عربان همداستان شد .
بسال 120 هجرى هشام بن عبد الملك نصر بن سيار را بفرمانروايى خراسان گماشت .
نصر از همه طرفداران بنى اميه با كفايتتر بود و بسال 123 هجرى آرامش را در سرزمين ماوراء النهر برقرار كرد .
مرجئه
پيش از اين درباره دو فرقه از قديمترين فرق اسلامى يعنى شيعه و خوارج كه بتعبير ديگر ميتوان آنها را جمهوريخواهان و سلطنت - طلبان اسلام ناميد گفتگو كرديم و اكنون درباره فرقهء ديگر كه تأثير